ਧਰਮਸਾਲ ਦੀ ਵਾਜ ਕੀਰਤਨ
ਰੁਮਕੇ ਜਿੰਦਾਂ ਲਾਵੇ,
ਚਲ ਸੁਣ ਵੀਰਾ ! ਪਿੰਡ ਕੀਰਤਨ
ਰਹੇ ਥਕਾਨ ਨ ਬਿੰਦ,
ਚਲ ਹੁਣ ਅਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵੀਰਨਾਂ !
ਹੁਣ ਚਲ ਅਪਣੇ ਪਿੰਡ।
ਖਿੜੇ ਕਰੀਰ, ਲੁੰਗ ਪਏ ਕਿਕਰੀ,
ਕੇਸੂ ਅੱਗ ਅਲਾਂਬੇ,
ਜੂਹਾਂ ਪਿੰਡ ਸਰਵੀਆਂ ਹੋਈਆਂ
ਰੌਲਾ ਪਾਣ ਨ ਡੰਡ।
ਸੇਊ ਬੇਰ ਲੱਦੀਆਂ ਬੇਰਾਂ
ਝੁਕ ਸਿਰ ਧਰਤ ਵਿਛਾਵਨ,
ਕਾਠੇ ਬੇਰ ਲਾਲ ਤੇ ਸੂਹ
ਪਕ ਪਕ ਡਿਗ ਡਿਡ ਖਿੰਡ।
ਹੁਣ ਚਲ ਅਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵੀਰਨਾਂ,
ਹੁਣ ਚਲ ਅਪਣੇ ਪਿੰਡ।
ਗਿੱਧੇ ਮਾਰ ਹਿੱਲੜੀ ਪਾਕੇ,
ਵੀਰਾ ! ਖੇਡ ਦਿਖਾਈਏ,
ਉਛਲੇ ਉਮਗੇ ਚਾਉ ਦਿਲਾਂ ਦੇ
ਤਕ ਤਕ ਮਿਟ ਜਈ ਚਿੰਦ।
ਅਧਰਿੜਕਿਆ ਅੰਮੀ ਦਾ ਤੜਕੇ
ਆ ਪੀ ਮੇਰੇ ਵੀਰ !
ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਟੁਕ ਇਕ ਬੇਹਾ
ਲਾਕੇ ਲੂਣ ਕਿ ਖੰਡ,
