ਉਡੀਕ ਜੀਵਨ ਹੈ ਮਸ਼ਕ-ਪ੍ਰੇਮ ਤਖਤਾ ਏ,

ਬਿਰਹੁ ਸੁਆਦ ਰਸੇ ਦਿਲ ਖਿਚੇ ਦਿਦਾਰੇ ਤੇ।

ਉਡੀਕਵੰਤੀ ਰਹਾਂ ਰਖ ਯਕੀਨ ਮਿਹਰਾਂ ਤੇ।

ਵਿਛਾਕੇ ਨੈਣ ਰਸਤੇ ਨਦਰਪਾਣਹਾਰੇ ਤੇ। ੬੦

-----------------------

ਇਸ ਗਜ਼ਲ ਦਾ ਸਾਧਾਰਨ ਪਾਠ ਕਰਦਿਆਂ ਖਿਆਲ ਕੁਝ ਡੂੰਘੇ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਭਾਵ ਇਸ ਦਾ ਕੁਝ ਐਉਂ ਦਾ ਮਲੂਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਮਹਾਂ ਕਵੀ ਜੀ ਇਸ ਵਿਚ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਹਬਲਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਦੇਰੀ ਪੈਣ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਧਿਰਵਾਸ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਇਕਰਾਰ ਦੇ ਫਖਰ ਵਿਚ ਖਿੜਿਆ ਰਹੁ, ਲਗਾ ਰਹੁ ਓਸੇ ਧੂ ਤਾਰੇ ਵੱਲ, ਬੰਨ੍ਹੀ ਰਖ ਤਾਂਘ ਭਰੀ ਸੇਧ ਓਸੇ ਵੱਲ, ਸਹਜ ਪਕੇ ਸੋ ਮੀਠਾ। ਉਡੀਕ ਬੀ ਤਪ ਹੈ, ਸਹਜ ਤਪ, ਜੋ ਇਕ ਰਸ ਭਰਿਆ ਸੁਆਦ ਬੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਜੂਰੀ ਵਿਚ ਰਖਦੀ ਹੈ, ਰੋ ਉੱਪਰ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਪਰਾਂ ਵਿਚ ਤਾਣ ਭਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਐਸੀ ਉਡਾਰੀ ਮਰਵਾ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਸਾਈ ਵਿਚ ਅਵਿਛੜ ਸਮਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਏ।