ਹਨ ? ਅੰਮਿਤ ਮਨੁਖ ਨੂੰ ਕੀ ਤੋਂ ਕੀ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਏ । ਮੈਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਬੇਮ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇਗੀ । ਮੈਂ ਨਿਸਚੈ ਕਰ ਅਪਨੀ ਜੀਤ ਕਰੋ" ਸਾਹਿਬ ਸੱਚੇ ਪਾਤਬਾਰ ਨੇ ਫੁਰਮਾਇਆਂ ਕੱਚੀ ਗੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਬੈਠਿਆਂ ।

"ਯਾ ਅੱਲੀ ! ਅੱਲਾ ਹੂ ਅਕਬਰ .!''

"ਜੇ ਦੇਵਾ !"

ਫੜ ਲਓ ਜਿਉਂਦਾ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ।

ਇਹਨਾਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਹੋਸਲਿਆਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ । ਦਸ ਲੱਖ ਲਬਕਰ ਘੇਰੀ ਬੈਠਾ ਸੀ ਚਾਲ੍ਹੀਆਂ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਇਕ ਜਥੇ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਰੇਤ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ।

ਅੱਜ ਖੁਸ਼ ਸਨ ਮੁਗਲ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਜਰਨੈਲ । ''ਅੱਜ ਅਸਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਫੜ ਲੈਣਾ ਏ ਅਰਾਮ ਨਾਲ, ਧੀਤਜ ਨਾਲ, ਘੇਰਾ ਘੱਤੀ ਰਖੋ। ਘਬਰਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਕਿਥੇ ਨੱਸ ਜਾਣਾ ਸੂ । ਜਿਉਂਦੇ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਦਰਬਾਰ 'ਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਊ । ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਦਾ ਲਬਕਰ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਲੱਗਾ । ਅਜ ਸਿੱਖ ਕੰਮ ਦਾ ਬੀ ਮੁਕਾ ਦੇਣਾ ਏ । ਕੁਖਮ ਪੁਟ ਸੁਟਣਾ ਏ ਉਹਦਾ ਹਰੀ ਭਰੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚੋਂ। ਰਹਿਣਾ ਮੁਗਲ ਹਕੂਮਤ ਵਿਚ ਤੇ ਅਕੜਾ- ਉਣਾ ਸਿਰ ! ਮੁਗਲ ਸਿਰ ਕੁਚਲਦੇ ਆਏ ਨੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਚੁਕਣ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਹਿੰਦ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਏ, ਉਹਨੂੰ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਨੀ ਪਉ । ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਰਹੱਟਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਪੂਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਿੱਖ। ਆਲਮਗੀਰ ਦਾ ਫੁਰਮਾਨ ਸਭ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨੀਵੀਆਂ, ਸਰ ਖ਼ਮ, ਸੱਜਦੇ, ਸਲਾਮਾਂ, ਤੋਹਫੇ ਨਜ਼ਰਾਨੇ । ਬੱਸ ਮੁਗ਼ਲ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਇਕ ਅੱਧ ਡੋਲਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਉਹਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ, ਵੀਹ ਦੇ ਦੇਵੇ । ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ । ਮੁਠੀ ਭਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਏਨਾ ਰੌਲਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਠਹਿਰ ! ਡਹਿਤ ਨਾਲ ਈ ਸਾਹ ਘੁਟ ਜਾਉ । ਇਕ ਇਕ ਢੀਮ ਮਾਰੀਏ ਤੇ ਗੜ੍ਹੀ ਭਰ ਜਾਏ । ਵਿਚ ਈ ਨੱਪੇ ਜਾਣ ਗੁਰੂ ਤੇ ਉਹਦੇ ਚੇਲੇ। ਤੁਸੀਂ ਦਸ ਲੱਖ ਤੇ ਉਹ ਚਾਲ੍ਹੀ । ਆਓ! ਕਰਬਲਾ ਦੀ ਯਾਦ ਫਿਰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰ ਦੇਈਏ । ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਫੜ ਕੇ ਜਾਂ ਧਿਰ ਨੇਜ਼ੇ ਤੇ ਰਖ ਕੇ ਅਜ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨੀ ਏ । ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਵਾਸਤਾ ਈ ਨਹੀਂ ਪਿਆ, ਨਹੀਂ ਤੇ ਦੇਨਾ ਚਿਰ ਆਕੜ ਕਾਹਦੀ। ਜਾਓ, ਕਹੇ ਸੁ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵੇ । ਜਾਨ ਬਖਸ਼ ਦਿਆਂਗੇ । ਬਾਹੀ ਹਵੇਲੀਆਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਵੇਂ ਹਰਮ ਹਰਕਤ ਵਿਚ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦੋਲਤਾਂ, ਘੋੜੇ, ਪਾਲਕੀਆਂ, ਹਾਥੀ, ਮੋਹਰਾਂ ਅੱਗੇ ਪਿਛੇ ਫਿਰਨਗੀਆਂ । ਸਾਡਾ ਇਸਲਮ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਸਕਦਾ ਏ । ਅਜ ਦੀ ਦਾਅਵਤ ਇਕੱਠਿਆਂ ਬੈਠਕੇ ਖਾਧੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਏ । ਤੀਸ ਹਜ਼ਾਰੀ ਦੀ ਖ਼ਿਲਅਤ ਮਿਲ ਜਾਊ । ਹੋਰ ਕੀ ਲੈਣਾ ਏ । ਲੱਕ ਤੇ ਲਿਲ੍ਹੜੀਆਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਇਸ ਵੱਲੇ ਨੂੰ। ਮੁਗਲ ਹਕੂਮਤ ਦਾ ਇਕ ਮੋਹਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਏਗਾ। ਚਾਰ ਦਿਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਐਸ਼ ਨਾਲ ਗੁਜਾਰੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਏ । ਆਲਮਗੀਰ ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸੂਬੇਦਾਰੀ ਵੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਏ । ਅਜੇ ਹੱਥ ਚੁਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ । ਏਨੇ ਬੰਦੇ ਤਾਂ ਸਹਿਮ ਨਾਲ ਦੀ ਮਰ ਜਾਣਗੇ । ਏਨਾ ਲਸ਼ਕਰ ਜੇ ਫੂਕ ਮਾਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਹਵੇਲੀ ਉੱਡ ਜਾਏ। ਜਾਓ! ਫਲ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਦਾ ਸਮਾਨ, ਮੋਹਰਾਂ