ਬੋਲੇ। ਫੌਜੀਆਂ ਨੇ ਇੰਝ ਹੀ ਕੀਤਾ।
"ਚਲੋ ਅਦੀਨਾ ਬੇਗ ਜੀ, ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੁਹਾਡਾ ਹਰਿਆਵਲ ਦਸਤਾ ਤਿਆਰ। ਡਟ ਜਾਓ ਮੈਦਾਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਹੱਕ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ", ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਨੇ ਅਦੀਨਾ ਬੇਗ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।
“ਸਤਿਬਚਨ ਖਾਲਸਾ ਜੀ... ਪਰ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਨਾ ਲਾਇਓ...", ਡਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅਦੀਨਾ ਬੋਲਿਆ।
"ਨਾ ਨਾ ਦੇਰ ਕਾਹਦੀ। ਖਾਲਸੇ ਦੇ ਸਲੋਤਰ, ਸੁਨਿਹਰਿਆਂ ਵਿਚ ਆ ਲੱਥੇ ਨੇ। ਸ਼ਹੀਦੀ ਦੇਗਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਰਦਾਸਾ ਸੋਧ ਕੇ ਛਕਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਗਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ।”, ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਦੀਨਾ ਬੇਗ ਨੇ ਫੌਜ ਅਗਾਂਹ ਤੋਰੀ। ਦੁਰਾਨੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੋਪਖਾਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੂਹਰੇ ਬੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਲੇ ਵਰ੍ਹਾਏ ਜਾਣ। ਤੋਪਾਂ ਦੇ ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਜੰਬੂਰਾਂ ਤਰਤੀਬ ਵਿਚ ਚਿਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ । ਤੋਪਾਂ ਤੇ ਜੰਬੂਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਥੋੜਾ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਕੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਫੌਜ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।
ਅਦੀਨਾ ਬੇਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਅਫਗਾਨੀ ਤੋਪਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਵਰ੍ਹਾਈ ਤੇ ਅਦੀਨੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਟੁਕੜੀ ਥਾਏਂ ਢੇਰ ਹੋ ਗਈ। ਕੁਝ ਸਿਪਾਹੀ ਤੋਪਾਂ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਬਚਾਉਂਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਠਾਨ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨਾ ਮੰਗਣ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲੇ ਹੱਲੇ ਵਿਚ ਹੀ ਅਦੀਨੇ ਦੀ ਭਿਆਂ ਹੋ ਗਈ। ਬਚੀ ਫੌਜ ਨੇ ਤੋਪਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਪਿਛਾਂਹ ਹਟਨ ਵਿਚ ਹੀ ਭਲਾਈ ਸਮਝੀ।
ਅਦੀਨਾ ਬੇਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਸਵਾਰ ਖਾਲਸੇ ਕੰਨੀਂ ਦੌੜਾਏ ਤਾਂ ਕਿ ਮਦਦ ਬੁਲਾ ਸਕੇ।
“ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਆਏ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਬਸ ਘੜੀ ਪਲ ਦੇ ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਹਾਂ..
ਖਾਲਸਾ ਕਿਹੜਾ ਅਣਜਾਣ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦਾ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
“ਅਦੀਨਾ ਬੇਗ ਨੂੰ ਕਰੋ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਅਫਗਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਟਕਾ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਖਾਲਸਾ ਬਸ ਦੁਮਾਲੇ ਚਾੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੰਗੀ ਦੁਮਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਚੱਕਰ ਚਾੜ੍ਹਨ
