ਰਸਦ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵੀ ਸਰ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਨੇ ਲੁੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਮਰਾਠੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਚੀਕ ਉੱਠੇ,
"ਫੌਜ ਵਿਚ ਬਗਾਵਤ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ ਬੁਉ..'
"ਸਿਪਾਹੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਭੁੱਖੇ ਮਰਨ ਨਾਲੋਂ ਤਾਂ ਲੜ੍ਹ ਕੇ ਮਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ"
"ਜੇ ਅਸੀਂ ਹਜੇ ਵੀ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਢਿੱਲ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਸਹਿਣਾ ਹੀ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ"
ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕੀਤਾ।
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਮਰਾਠਿਆਂ ਨੇ ਹੱਲਾ ਬੋਲ ਦਿਤਾ। ਮਰਾਠਾ ਤੋਪਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗੋਲੇ ਅਫਗਾਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤੋਂ ਦੀ ਲੰਘ ਗਏ। ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਕੁਝ ਮਰਾਠਾ ਤੋਪਚੀ ਅੰਦਰੋ ਅੰਦਰੀ ਲਾਲਚ ਵੱਸ ਨਜ਼ੀਬ ਖਾਂ ਅਫਗਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਮਰਾਠਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਇਬਰਾਹਿਮ ਖਾਂ ਗਾਰਦੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ ਲੈ ਕੇ ਨਜ਼ੀਬ ਖਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਫਗਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕੜੀ ਟੱਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਦਸ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੁਰਾਨੀ ਥੋੜੇ ਚਿਰ ਵਿਚ ਹੀ ਮੌਤ ਦੀ ਨੀਂਦੇ ਸਵਾ ਦਿੱਤੇ। ਨਜ਼ੀਬ ਖਾਂ ਡੋਲਦਾ ਜਾਪਿਆ ਤਾਂ ਸ਼ਾਹਵਲੀ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਠਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖਦਿਆਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਓ ਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਏਧਰ ਆ ਡਟ ਗਏ।
ਮਰਹੱਟਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਵਧਦਾ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਅਬਦਾਲੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਏਸ ਮੋਰਚੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਮਰਾਠੇ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਲੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਦੁਰਾਨੀਆਂ ਦੇ ਆਹੂ ਲਾਹ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਰਾਠਿਆਂ ਦਾ ਪਾਸਾ ਭਾਰੂ ਸੀ। ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਕੁਝ ਅਫਗਾਨ ਸਿਪਾਹੀ ਜੰਗ ਵਿਚੋਂ ਪਿਛਾਂਹ ਦੌੜੇ।
"ਰੋਕੋ ਇਹਨਾਂ ਬੁਜ਼ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਿਰ ਕਲਮ ਕਰ ਦਿਓ ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਦਾਨ ਛੱੜ ਕੇ ਭੱਜੇ ... ਅਬਦਾਲੀ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਚੀਕਿਆ। ਡਰਦੇ ਅਫਗਾਨ ਪਿੱਛੇ ਪਰਤ ਆਏ ਤੇ ਮੁੜ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਨਗਾਰਿਆਂ, ਨਰਸਿੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੀਆਂ 'ਹਰ ਹਰ ਮਹਾਦੇਵ' ਤੇ 'ਅਲਾਹ ਹੂ ਅਕਬਰ' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਰ ਬੀਰ ਰਸ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਲੋਥਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਲੱਗਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ
