"ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰਾਂ ਤੀਕ ਪੁਚਾਉਣਾ ਹੈ... ਹੋ ਹੱਲਾ ਹੋਵੇਗਾ. ਕਿਰਪਾਨਾਂ ਖੜਕਣਗੀਆਂ* ਬਰਛੇ ਚੱਲਣਗੇ... ਬੰਦੂਕਾਂ ਗਰਜਨਗੀਆਂ ਡਰ ਨਾ ਜਾਇਓ ਤੇ ਹੱਲਾ ਮਾਰ ਕੇ ਖਾਲਸੇ ਦੇ ਦਲ ਵੱਲ ਨੂੰ ਭੱਜ ਲਿਓ ਬਾਕੀ ਸਭ ਸਾਡੇ ਜਿੰਮੇ, ਜਦੋਂ ਹੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਜੈਕਾਰੇ ਛੱਡੇ ਤੁਸੀਂ ਭੱਜ ਲੈਣਾ ਹੈ. "
"ਜੈਕਾਰੇ...?"
"ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਲਲਲਲਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਭੱਜਣਾ ਹੈ.."
ਬੀਬੀ ਅਮਰ ਕੌਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਕੈਦ ਕੀਤੀਆਂ ਬੀਬੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਸਭ ਵਿਉਂਤ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ। ਏਨੇ ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਸਿੰਘ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਸਭ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਾ ਕੇ ਸਾਰੀ ਸੂਹ ਖਾਲਸੇ ਤੱਕ ਪੁਚਾਈ ਜਾਵੇ।
"ਮੈਂ ਏਥੇ ਹੀ ਟਿਕਦੀ ਹਾਂ ਸਿੰਘ ਜੀ ਇਹਨਾਂ ਕੋਲ ਬਾਕੀ ਸਿੰਘਣੀਆਂ ਨਾਲ... ਇਹ ਡਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨੇ... ਕਿਤੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਭੱਜਣ ਦੀ ਥਾਂ ਅਫਗਾਨਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਲੈਣ...", ਬੀਬੀ ਅਮਰ ਕੌਰ ਨੇ ਡਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦੇਖਦਿਆਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
"ਸਤਿਬਚਨ ਅਮਰੋ ਭੈਣ...", ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਭਾਈ ਰਾਵਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਖਾਲਸੇ ਦੇ ਦਲਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ।
"ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਕਿੱਥੇ ਹੈ...?", ਭਾਈ ਕਿਹਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ। ਸਭ ਨੇ ਭਾਈ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਟੋਲਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਤੇ ਨਾ ਦਿਸੇ।
ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸਿਓ ਕੁਝ ਰੋਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਸਭ ਸਿੰਘ ਓਧਰ ਨੂੰ ਤੁਰਨ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਭਾਈ ਰਾਵਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੋ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਦਲ ਖਾਲਸੇ ਵਲ ਤੋਰਿਆ,
" ਤੁਸੀਂ ਖਾਲਸਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਓ ਕਿ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਦੇ ਪੱਤਣ 'ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਹੀ ਹੱਲਾ ਕਰ ਦੇਣ ਫੇਰ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੰਭਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ"
ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸਿੰਘਾਂ ਖਾਲਸੇ ਵੱਲ ਚਾਲਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਭਾਈ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਟੋਲਣ ਲਈ ਰੋਲੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਹੋ ਤੁਰੇ।
ਭਾਈ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜਦ ਬੀਬੀ ਅਮਰ ਕੌਰ ਦੀ 'ਅਕਾਲਲਲਲ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੱਥੇ ਨੇ ਕੈਦ
