ਅਬਦਾਲੀ ਦੇ ਭਾਈ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਆ ਰਹੇ ਅੰਗ ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸਰ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਬੋਲਿਆ, "ਏਥੇ ਇਕੋ ਬਾਗੀ ਸਿੰਘ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਦਬੋਚ ਲਵਾਂਗੇ... ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖੋ ". ਸਰ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਸਿੰਘ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਸਿੰਘ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਅਬਦਾਲੀ ਦਾ 'ਨੁਕਸਾਨ’ ਨਾ ਕਰ ਦੇਣ।
ਪਰ ਜੀਹਨੂੰ ਸਰ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ 'ਇੱਕੋ ਬਾਗੀ ਸਿੰਘ' ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਫਗਾਨ ਲਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਭਾਰਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਸੀ । ਭਾਈ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਨੇ ਚੀਤੇ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੀਰ ਵੀ ਚਲਾ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਸਰ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਦੇ ਕਈ ਲੜਾਕੇ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇਕ ਅਫਗਾਨ ਬੰਦੂਕਚੀ ਨੇ ਬੰਦੂਕ ਭਾਈ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਸਿੱਧੀ ਕੀਤੀ,
"ਨਹੀਂ... ਗੋਲੀ ਨਹੀਂ... ਜੇ ਅਬਦਾਲੀ ਗੋਲੀ ਦੇ ਖੜਾਕ ਨਾਲ ਜਾਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਸੇਧ ਕਰਕੇ ਸਭ ਦੇ ਸਿਰ ਕਲਮ ਕਰਵਾ ਦੇਵੇਗਾ .", ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਿਆਂ ਸਰ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਨੇ ਬੰਦੂਕਚੀ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ।
"ਫੇਰ ਏਸ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਕਿਵੇਂ ਪਾਵਾਂਗੇ...", ਇਕ ਸਿਪਾਹੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
"ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਵਾਰ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸਿਓ ਆਓ... ਇਕ ਭੱਜ ਕੇ ਜਹਾਨ ਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰੋ ਤੇ ਕਹੋ ਕਿ ਇਕ ਟੁਕੜੀ ਲੈ ਕੇ ਆਪ ਆਵੇ... ਏਧਰੋਂ ਅਸੀਂ ਰੋਕਦੇ ਹਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ", ਇਕ ਵਿਉਂਤ ਜਹੀ ਘੜ ਕੇ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਨੇ ਸਿਪਾਹੀ ਤੋਰੇ।
ਭਾਈ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਜਿਆਦਾ ਦੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ‘ਸ਼ਿਕਾਰ’ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦ ਤੀਰ ਮਸਤ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾਨ ਕੱਢੀ ਤੇ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਦੀ ਟੁਕੜੀ ਵੱਲ ਵਧਨ ਲੱਗਾ।
"ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਸਾਡੀ ਪਿਛਲੀ ਟੁਕੜੀ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੇ ਘੋੜਾ ਅਗਾਂਹ ਤੋਰਿਆ ਹੈ... ", ਸਰ ਬੁਲੰਦ ਖਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਜੋ ਸਿਪਾਹੀ ਉਸ ਨੇ ਭਾਈ ਹਾਠੂ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਘੇਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਘੱਲੇ ਸਨ, ਕਿਤੇ ਉਹ ਆ ਗਏ।
ਪਰ ਉਹ ਸਿਪਾਹੀ... ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਟਾਕਰਾ ਤਾਂ ਰਾਹ ਵਿਚ ਭਾਈ ਰਾਵਨ
