'ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ' ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਬੀਬੀਆਂ ਦਲ ਖਾਲਸੇ ਵੱਲ ਭੱਜੀਆਂ।
ਰਾਵੀ ਦੇ ਪੱਤਣਾ 'ਤੇ ਪੰਥ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਏ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਛੁਡਵਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪਲੋਸੇ ਤੇ ਅਬਦਾਲੀ ਵੱਲ ਦੇਖਦਿਆਂ ਪੱਟਾਂ ’ਤੇ ਥਾਪੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ।
"ਹੈ ਹਿੰਮਤ ਤਾਂ ਕੋਈ ਇਕ ਕੁੜੀ ਵੀ ਖੋਹ ਕੇ ਲਿਜਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ " ਸਰਦਾਰ ਬੋਲੇ, ਪਰ ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਪਿਛਾਂਹ ਪਰਤ ਕੇ ਨਾ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕੀਤੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਛੁਡਵਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਈ ਖਬਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸੀ, ਜਿਹਨਾਂ ਅਬਦਾਲੀ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਰੱਖੀ ਸੀ। ਸੋ ਅਬਦਾਲੀ ਹੁਣ ਸਰਦਾਰ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕੂਚ ਕਰ ਜਾਣ ਵਿਚ ਭਲਾਈ ਜਾਣੀ। ਪਰ ਸਿੰਘ ਜਿਹਲਮ ਤੀਕ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਗਏ।
ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਮਾਪੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈਣ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਤਾਂ ਖਾਲਸੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੋਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਪਰ ਬਾਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਘਰੀ ਛੱਡਣ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ। ਕੁਝ ਕੁੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਕੋਲ ਆਈਆਂ।
"ਹਾਂ ਭਾਈ... ਹੁਕਮ ਕਰੋ... ਖਾਲਸਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ", ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
"ਖਾਲਸੇ ਨੇ ਜੋ ਸੇਵਾ ਇਸ ਧਰਤ ਦੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅੱਜ ਤਕ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਕਰ ਸਕਿਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅੱਗੋਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਇਕ ਬੇਨਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਪ ਜੀ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਹਾਂ...
"ਬੇਨਤੀ ਨਹੀਂ ਭਾਈ ਹੁਕਮ ਕਰੋ... ਭੈਣਾ ਬੇਨਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹੁਕਮ ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ..."
"ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਰੱਖੜੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਲਈ ਕਰਵੇ ਦੇ ਵਰਤ ਰੱਖੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਫਗਾਨਾ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿਚ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ... ਉਹਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਛਡਵਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਰਾਲਾ ਨਾ ਕੀਤਾ... ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦਾ ਭੈਅ ਸੀ ਸੋ ਉਹਨਾਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਜਾਨ ਮਹਿੰਗੀ ਜਾਣੀ,, ਜਮਨਾ ਘੱਗਰ ਤੱਕ ਸੈਕੜੇ ਰਾਜੇ ਰਜਵਾੜਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸਾਂ
