ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਣ ਤਾਂ ਸਿੰਘ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੁੱਟਣਗੇ। ਮੀਰ ਮੁਹੰਮਦ ਵਾਲੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸੀਅਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
"ਹਾਕਮਾਂ ਕੋਲ ਤਾਂ ਖਾਣ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਜਮਾਂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਰਦੇ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਜਹੇ ਗਰੀਬ ਹੀ ਹਨ", ਜਦ ਸਿੰਘਾਂ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾਂ ਅੰਦਰ ਫੈਲਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਮ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਭੇਜਿਆ
"ਦੇਖੋ ਜੀ ਨਾ ਤਾਂ ਉਬੈਦ ਖਾਨ ਕੋਈ ਏਡਾ ਯੋਧਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੰਘਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਸਕੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਫਗਾਨਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਹੈ .. ਤੋਪਖਾਨਾ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਗੁਜ਼ਰਾਂਵਾਲੇ ਛੱਡ ਆਏ ਸਿੰਘਾਂ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਸੂਰਮੇਂ ... "
...ਤੇ ਸਿੰਘ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਮੀਰ ਮੁਹੰਮਦ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ... "
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪਤਵੰਤੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਲਈ ਲਾਹੌਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।
"ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾਵੇ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਫਤਹਿ ਪਾਵੇ ਧੰਨ ਧੰਨ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ"
ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾਉਂਦਾ ਖਾਲਸਾ ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਸਭ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਏ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲਏ। ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਸਿਖ ਦਲ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਜਥੇਦਾਰ, ਜਿਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਨੇ ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਤਖ਼ਤ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਨਾ ਸੀ।
"ਸੁਲਤਾਨ ਉਲ ਕੌਮ", ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਏ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਤਖ਼ਤ 'ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦਿਆਂ ਸਭ ਸਿਖ ਸਰਦਾਰ ਬੋਲੇ।
"ਸੁਲਤਾਨ ਉਲ ਕੌਮ... ਪੰਥ ਪਾਤਸ਼ਾਹ", ਅੱਜ ਤੋਂ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਪੰਥ ਦੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਹਨ।
"ਵਾਹ.. ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਤੇ ਧੰਨ ਪੰਥ", ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਖਲੋਤਾ ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘ ਬੋਲਿਆ।
ਕਹਿਣਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਾਂ, ਪਰ ਕਥਾ ਦੇ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਦੇ। ਬਾਬਾ ਵੀ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
