ਜਾ ਰਹੇ ਸਿਖ ਵਹੀਰ ਨਾਲ ਰਲ ਗਏ।
ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਜਦ ਜੰਡਿਆਲੇ ਵਾਲੇ ਨਿਰੰਜਨੀਏ ਮਹੰਤ ਆਕਲ ਦਾਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਚਿੱਠੀ ਮਿਲੀ ਕਿ ਸਿੰਘ ਜੰਡਿਆਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰਾ ਪਾਉਣ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਥਾਂ ਜੰਡਿਆਲੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਏਥੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸਿੰਘ ਤਾਂ ਏਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
"ਕਮਬਖ਼ਤ...", ਅਬਦਾਲੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੱਜੇ ਦੀ ਮੁੱਠੀ ਮਾਰਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।
“ਪਤਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਧਰ ਗਏ ਹਨ " ਫੌਜਦਾਰਾਂ ਨੇ ਸੂਹੀਏ ਦੋੜਾਏ, ਤੇ ਨਾਲੇ ਮਹੰਤ ਨੂੰ ਕਰੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਆਉਣ ਦਾ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ..
ਨਿਰੰਜਨੀਏ ਮਹੰਤ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਲੈ ਕੇ ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਨਜੀਬ ਖਾਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਫਗਾਨਾ ਨੇ ਲਸ਼ਕਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵੱਲ ਮੌਤ ਲਿਆ। ਨਜ਼ੀਬ ਖਾਨ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਬਦਾਲੀ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮਿੱਥੀ ਤਰਕੀਬ ਨੂੰ ਨੇਪਰੇ ਚਾੜ੍ਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਡਿਆਲੇ ਤਾਂ ਉਹ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਆਇਆ ਸੀ।
ਦੁਰਾਨੀ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਆ ਉਤਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਸਿੰਘਾ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਰਾਮਰੌਣੀ ਵਿਚ ਅਬਦਾਲੀ ਦੇ ਲਸ਼ਕਰ ਨੇ ਡੇਰੇ ਲਾ ਲਏ।
ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੁਨਿੰਦਾ ਫੌਜਦਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਤੇ ਬੋਲਿਆ,
"ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਤਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਹਨ... ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਘਰ, ਕੋਟ, ਅਸਥਾਨ ਜੋ ਵੀ ਹਨ. ਸਭ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਦਿਓ। ”
ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਮੀਲ ਹੋਈ ਤੇ ਪਠਾਨਾ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਬਦਾਲੀ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਰੱਖਿਅਕ ਦਸਤੇ ਨਾਲ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲ ਆਇਆ। ਉਹ ਬੜਾ ਸਾਹਿਬ ਵਾਲੇ ਪਾਸਿਓ ਖਲੋ ਕੇ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
"ਇਹੀ ਹੈ ਨਾ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਕੱਦਸ ਅਸਥਾਨ ਏਥੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਨਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ "
"ਜੀ ਹਜੂਰ ...", ਨਸੀਬ ਖਾਂ ਬੋਲਿਆ।
"ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿਓ ਕਿ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਲਿੰਦ ਇਸ
