ਕੀ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ... ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਸਿੰਘਾਂ ਬਦਲੇ ਏਨਾ ਤਾਣ ਲਾਈ ਰੱਖਿਆ। ਏਨੀ ਫੌਜ, ਏਨਾ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਜ਼ੇ ਸਮਾਨ, ਹੋਰ ਤਾਂ ਛੱਡੋ ਏਨਾ ਰਸਦ ਅੱਠ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਚੂੰਡ ਗਈ ਫੌਜ ਕਾਰਦੇ ਲਈ... ਆਹ ਢਾਈ ਸਿੰਘਾਂ ਲਈ ?
"ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਘੋੜੇ ਦੌੜਾਓ ਜਰੂਰ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਕਿੱਧਰੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਜਾਂ ਨੱਸ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਕ ਵਿਚ ਹਨ ਲੱਭੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ " ਭਾਵੇਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਹੁਕਮ ਤਾਂ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਅਸਲੀਅਤ ਤਾਂ ਨਵਾਬ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਸੀ।
ਕਈ ਪਾਸੀਂ ਭਾਲ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਜਦ ਸੂਹੀਏ ਤੇ ਬਾਕੀ ਫੌਜ ਖਾਲੀ ਹੱਥੀਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤੀ ਤਾਂ ਜ਼ਕਰੀਆ ਤੇ ਅਬਦੁਸਮਦ ਛਿੱਥੇ ਜਹੇ ਪੈ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਉਹਨਾਂ ਹੁਣ ਕਿੰਝ ਕਰਨਾ ਸੀ।
"ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਇਉਂ ਕਰੋ. ", ਨਵਾਬ ਅਬਦੁਸਮਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਫੌਜਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਲ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ, "ਇਕ ਤਾਂ ਜਿਹੜੇ ਸਿੰਘ ਸਾਡੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਢੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਘਾਹ ਫੂਸ ਭਰ ਕੇ ਨੇਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਟੰਗ ਲਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਇੰਝ ਜਾਪੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਮਾਰੇ ਹਨ '
" ਜੀ ਹਜੂਰ....
ਹੋਰ ਸੁਣੋ... ਇਕ ਜਲੂਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਕਾਫਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜਿਹੜੇ ਤੁਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਲਈ ਰੱਖ ਲਓ ਤੇ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਗੱਡੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੋ ਕਿ ਜਾਪੇ ਬਹੁਤ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੱਡੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ...
ਹੁਕਮ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ ਕਿ ਸਿਪਾਹੀ ਭੁੱਖਣ ਭਾਣੇ ਸਿੰਘਾਂ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਪੈ ਗਏ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਕਿਹਾ,
"ਮੈਂ ਸੁਣਿਆਂ ਹੈ ਕਿ ਸਿੰਘਾਂ ਕੋਲ ਜੋ ਖਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਸੋਨਾ ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਹੈ
ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਮੁਗਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਪਾੜਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਬਾਕੀ
