ਇਹ ਸੁਨੇਹਾਂ ਜਦ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸਰਦਾਰ ਬਘੇਲ ਸਿੰਘ, ਸਰਦਾਰ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਬਾ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ। ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਇਕੋ ਮਤ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਮਿਸਲਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ, ਸੋ ਜੋ ਜਿੱਥੇ ਡਟਿਆ ਹੈ, ਡਟਿਆ ਰਹੇ। ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾਂ ਭਿਜਵਾਇਆ ਗਿਆ।

"ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਰਾਇ 'ਤੇ ਸਮੂਹ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤੇ ਪੰਜਾਂ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਗੁਰਮਤਾ ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਮਿਸਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਾਰਜ ਤਾਂ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਰਾਜ ਦੀ ਕਰਨੀ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਅਫਗਾਨ ਤਾਂ ਘਰੋਂ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਪਰ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਜੰਗ ਇਕਦਮ ਪੈ ਗਈ ਹੈ। ਹਲਾਂਕਿ ਖਾਲਸਾ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਬਰ ਤਿਆਰ ਹੈ ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਸਦਾ ਤਤਪਰ ਹੈ। ਸੋ ਹੁਣ ਕਲਗੀਧਰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਸਿੰਘਾਂ ਕੋਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੋਰਚਿਆਂ 'ਤੇ ਡਟੇ ਹੋਏ ਹੋ ਤਕੜੇ ਹੋ ਕੇ ਡਟੇ ਰਹੋ "

"ਸਤਿਬਚਨ ਖਾਲਸਾ ਜੀ. ", ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸੁਨੇਹਾਂ ਮਿਲਦਿਆਂ ਪੰਥ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਜੈਕਾਰਾ ਛੱਡਦਿਆਂ ਕਿਰਪਾਨ ਧੂਹ ਕੇ ਮਿਆਨੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ,

"ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾਵੇ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ"

"ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾਵੇ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ"

"ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾਵੇ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸ਼ਹੀਦ ਬਾਬਾ ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ"

“ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾਵੇ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸ਼ਹੀਦ ਭਾਈ ਬਚਿੱਤਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ"

"ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾਵੇ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸ਼ਹੀਦ ਭਾਈ ਸੁੱਖਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ"

ਪੰਜ ਜੈਕਾਰੇ ਛੱਡੇ ਗਏ ਤੇ ਸਿਰ ਲੇਖੇ ਲੱਗ ਜਾਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ।