ਚੜ੍ਹ ਸਿੰਘ ਗਿਲਜਨ ਇਮ ਕਟੈ
ਪੁੰਨ ਕਟੈ ਜਿਮ ਪਾਪ॥
ਪੰਥ ਦਾ ਕਿਹਾ ਮੰਨ ਕੇ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾ ਨੂੰ ਸੀਸ ਨਿਵਾ, ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਜੱਥੇ ਦੇ ਚੁਨਿੰਦਾ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਹਰੇ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ 'ਬੇਲਿਓਂ ਨਿਕਲਦੇ ਸ਼ੇਰ ਹੋਣ। ਲੱਕੜਬੱਗਿਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਅੱਗਿਓ ਘੇਰਾ ਪਾਈ ਖਲੋਤਾ ਸੀ, ਸੋ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ, ਬਸ ਸਟੀਕ ਵਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਲੱਕੜਬੱਗਿਆਂ ਦੀ ਕਦ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਜਦ ਹੀ ਮੌਕਾ ਲੱਗਾ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਣਗੇ। ਲੱਕੜਬੱਗੇ ਕਿਤੇ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਥੋੜਾ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਜਦ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਤਾਂ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੈਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਇਲਾਕੇ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਦਬਦਬਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੀਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਣ ਇਲਾਕਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ, ਸੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਗੁਰੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਂਹਦੇ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਤਾਂ ਹਜੇ ਦੰਦ ਤੇ ਨਹੁੰਦਰਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਮਾਰਦੇ ਲੱਕੜਬੱਗੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਫ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਗਿਣਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿਆਦਾ ਹੈ। ਏਨੀ ਕੁ ਜਿਆਦਾ ਕਿ 'ਕੱਲੇ 'ਕੱਲੇ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਜਾਰ ਹਜਾਰ ਆਉਣ। ਇਸੇ ਬਾਣ ਦੇ ਉਹ ਆਦੀ ਨੇ, ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯੁੱਧ ਨੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਜ਼ੋਰ 'ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਲੈਣ।
ਪਰ ਐਤਕੀ ਜੰਗ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਬੱਚੇ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਲੱਕੜਬੱਗਿਆਂ ਦਾ ਦਾਅ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣ ਦੇ ਸਕਦੇ।
“ਚਮਕੌਰ ਗੜ੍ਹੀ ਦੇ ਸਿਦਕਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਆਓ ਖਾਲਸਾ ਜੀ। ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਬਚਨ ਪਾਲਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆ ਢੁੱਕਾ ਹੈ। 'ਕੱਲੇ 'ਕੱਲੇ ਸਵਾ ਲੱਖ ਦਾ ਟਾਕਰਾ
