ਕੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਵਹੀਰ ਦੇ ਰਾਖੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਰ ਉਹਨਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦਾ ਵਾਲ ਵੀ ਵਿੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾ"
"ਪਰ ਜਹਾਂ ਪਨਾਹ ਜਾਨ ਬਖਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭੇਜੀ ਚਿੱਠੀ ਦਿਖਾਵਾਂ...". ਜ਼ੈਨ ਖਾਂ ਨੇ ਅਬਦਾਲੀ ਦੀ ਭੇਜੀ ਪਹਿਲੀ ਚਿੱਠੀ ਪੀਸ ਮਿਲੀ ਕੱਢੀ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਲਿਖ ਭੇਜਿਆ ਸੀ ਹਜ਼ੂਰ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਲੜੋ, ਬਸ ਅੱਗਿਓ ਘੇਰਾ ਪਾਈ ਰੱਖੋ ਤੇ ਅਸੀਂ .", ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਜੈਨੇ ਕੋਲੋ ਚਿੱਠੀ ਖੋਹ ਲਈ ਤੇ ਪਾੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਦੂਰ ਵਗਾਹ ਮਾਰੀ, ਪਰ ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਬਦਾਲੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ।
"ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਿਆਣਾ ਫੌਜਦਾਰ ਉਸੇ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਨੀਤੀਆਂ ਘੜੇ ਤੇ ਲੋੜ ਪਵੇ ਤਾਂ ਨੀਤੀ ਬਦਲ ਵੀ ਲਵੇ, ਮਕਸਦ ਜੰਗ ਜਿੱਤਣੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ", ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸੁਨੇਹੇਂ 'ਤੇ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਵੀ ਕਿੱਥੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਘੇਰਾ ਪੈ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਸਿੰਘ ਐਸੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਖਾਉਣਗੇ ਕਿ ਅਫਗਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਵਿਉਂਤਾਂ ਧਰੀਆਂ ਧਰਾਈਆਂ ਰਹਿ ਜਾਣਗੀਆਂ।
"ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਲਛਮੀ ਨਰਾਇਣ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਸਦੀ ਫੌਜ... ਤੁਹਾਡੀ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਰਲ ਕੇ ਕੀ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗਿਓ ਢਾਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ..? ਹੁਣੇ ਜਾਹ... ਆਪਣੀ, ਲਛਮੀ ਨਰਾਇਣ ਦੀ ਤੇ ਮਲੇਰਕੋਟੀਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੋਂ ਲੜਾਕੇ ਸਿੰਘਾਂ 'ਤੇ ਹੱਲਾ ਕਰ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਤਾਰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦੇ. ", ਅਬਦਾਲੀ ਦਾ ਨਵਾਂ ਫੁਰਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ੈਨ ਖਾਂ ਤੁਰ ਪਿਆ।
“ਚਾਰ ਘੜੀਆਂ...", ਅਬਦਾਲੀ ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਜ਼ੈਨੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ, "ਚਾਰ ਘੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਮਾਮਲਾ ਨਬੇੜ ਦਿਆਂਗਾ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗਿਓ ਤਕੜੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਹੱਲਾ ਕਰੋ ਸਾਡੀ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅੱਗੇ ਕੀ ਨੇ ਇਹ ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਘ.. ਜੇ ਵਹੀਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ
"ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨੇ ਹਜ਼ੂਰ ਮਿਸਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਲੜਾਕੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤਾਂ ਦਸ ਕੁ ਹਜ਼ਾਰ ਹੀ ਹੈ ਓਹਦੇ ਵਿਚੋਂ ਪੰਜ ਕੁ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹਨ ਤੇ ਪੰਜ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ, ਜਾਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਜ਼ੈਨ ਖਾਂ ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਇਹ
