ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਖਾਏ ਬਾਈ ਘਾਇ॥
ਤੌ ਭੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਲੜਤੋ ਜਾਇ॥
"ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵਹੀਰ ਕੋਲ ਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਥੇਦਾਰ ਜੀ", ਅਫਗਾਨ ਲੜਾਕਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਹੋ ਗਏ ਦੇਖ ਕੇ ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਿਛਿਓ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ।
ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗੋਲੀ ਉਸ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਵਿਚ ਵੱਜੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਬਦਾਲੀ ਸਵਾਰ ਸੀ। ਹਾਥੀ ਦੇ ਪੈਰ ਉੱਖੜ ਗਏ ਤੇ ਅਬਦਾਲੀ ਡਿੱਗਦਾ ਡਿੱਗਦਾ ਬਚਿਆ। ਅਫਗਾਨ ਸੈਨਾ ਦੇ ਤਾਂ ਮਾਨੋ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਹੀ ਨਿਕਲ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਬਦਾਲੀ ਕੁਝ ਬੋਲਦਾ, ਅਫਗਾਨਾਂ ਦੀ ਬੰਦੂਕਾਂ ਵਾਲੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਸਭ ਨਿਸ਼ਾਨਚੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਿਸਤ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਈ। ਅਬਦਾਲੀ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਅੱਖੋਂ ਓਹਲੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਿਸਲਾਂ ਦੇ ਸਭ ਸਿਖ ਸਰਦਾਰਾਂ ਤੇ ਵਹੀਰ ਨੂੰ ਹੁਣ ਸਰਦਾਰ ਦੀ ਫਿਕਰ ਹੋ ਗਈ। ਕਈ ਮੁਖੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਵਹੀਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰਨਾ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਦੀ ਪੰਥ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ। ਪਰ ਸਰਦਾਰ ਤਾਂ ਅਡੋਲ ਖਲੋਤਾ ਸੀ।
ਅਫਗਾਨਾਂ ਨੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਬੌਛਾਰ ਸਰਦਾਰ ਵੱਲ ਛੱਡੀ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਦੀ ਥਾਂ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘੋੜਾ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਦੌੜਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਵੀ ਘੋੜੇ ਅਬਦਾਲੀ ਦਲ ਵੱਲ ਦੌੜਾਏ। ਸਰਦਾਰ ਦਾ ਗੜਵਈ ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ ਵੀ ਸਰਦਾਰ ਨਾਲ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਾਂਗ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਫਗਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਹਰਲੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਵੀ ਸਨ ਕਿ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਲਕ ਹੋਰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਆਈ ਤੇ ਸਰਦਾਰ ਸਣੇ ਕਈ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦਾ ਸੀਨਾ ਵਿੰਨ ਗਈ।
ਅਸਮਾਨੋ ਤਾੜ ਕਰਦੀ ਬਿਜਲੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਢਾਬ 'ਤੇ ਡਿੱਗੀ। ਸਰਦਾਰ
