ਏਧਰ ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਪੰਥ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਸਿੰਘ ਦੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਮਿਸਲਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਿੰਘ ਇਕੱਤ੍ਰ ਹੋ ਗਏ। ਸਭ ਰੋਸ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਸਨ। ਭੰਗੀ, ਕਨ੍ਹਈਏ ਤੇ ਰਾਮਗੜੀਏ ਸਰਦਾਰ ਸੱਜੇ ਪੈਸੇ ਆ ਖਲੋ ਗਏ। ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲੀ ਮਿਸਲ, ਨਕਈ ਤੇ ਡੱਲੇਵਾਲੀਏ ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਮਿਸਲ ਕਰੋੜਸਿੰਘੀਏ ਦੇ ਸੂਰਮੇ ਸਿੰਘਾਂ ਤੇ ਬਾਬਾ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਾਰੇ ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਰੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਅਬਦਾਲੀ ਲਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਚਾਲੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ। ਗੁਰੂ ਬੰਸ ਵਿਚੋਂ ਬੇਦੀ, ਤੇਹਣ, ਭੱਲੇ, ਸੋਢੀ ਸਿੰਘਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਜੋ ਜੋ ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀ ਯੋਧੇ ਸਨ, ਮੂਹਰੇ ਆਏ।

ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸ਼ੁਕਰਚੱਕੀਏ ਤੇ ਜਥੇਦਾਰ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਏ ਦੀ ਮਿਸਲ ਦੇ ਉਹ ਸਿੰਘ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵਹੀਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਆਉਣ ਤੇ ਰਾਖੀ ਲਈ ਮਗਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵੀ ਕਿਰਪਾਨਾਂ ਧੂਹ ਲਈਆਂ।

"ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਿੰਘ ਵਹੀਰ ਕੋਲ ਹੀ ਟਿਕ ਜਾਓ ਭਾਈ ਸਿੰਘ... ਅਸੀਂ ਮੋੜ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ", ਬਾਬਾ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਨਾਰਲੀ ਨੇ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਮਿਸਲ ਦੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।

ਦਮਦਮੇ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਆਏ ਸਿੰਘ ਵੀ ਆਨੰਦਪੁਰੀ ਜੱਥੇ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਜਦ ਮੂਹਰੇ ਆਉਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਅਫਗਾਨਾਂ • ਇਕ ਵੱਡੀ ਟੁਕੜੀ ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓ ਵਹੀਰ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਦਮਦਮੇ