ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਬੋਲਿਆ,
ਜਾਹ ਪਨਾਹ, ਸਿਖ ਵਹੀਰ ਜੋ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਲੱਖੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਰਨਾਲੇ ਰੁਕਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਉੱਥੇ ਰੁਕਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਹਜ਼ੂਰ"
“ਜੀ ਹਜ਼ੂਰ... ਸੁਣਿਆਂ ਹੈ ਹੈ ਕਿ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਆਪ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੌਜੂਦ . ਜ਼ੈਨ ਖਾਂ ਵੀ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਸਾੜਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸੋ ਉਹ ਵੀ ਬੋਲਿਆ।
"ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਇਹ ਬਰਨਾਲਾ ", ਅਬਦਾਲੀ ਬੋਲਿਆ।
"ਅਸੀਂ ਲਗਭਗ ਬਰਨਾਲੇ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਖਲੋਤੇ ਹਾਂ ਜਹਾ ਪਨਾਹ
"ਪੇਸ਼ ਕਰੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰੰਤ"
ਬਾਬਾ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨਾ ਤਾਂ ਬਰਨਾਲੇ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਟਿਆਲੇ। ਉਸ ਨੇ ਤਾਂ ਪਟਿਆਲੇ ਤੋਂ ਦਸ ਪੰਦਰਾਂ ਕੋਹ ਇਕ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਪਰ ਅਫਗਾਨ ਸੂਹੀਆਂ ਨੇ ਪਤਾ ਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਬਾਬਾ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਕੇ ਅਬਦਾਲੀ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਅਬਦਾਲੀ ਖਿਝ ਗਿਆ। ਬਾਬਾ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਭਾਵੇਂ ਸ਼ਾਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਮੋਹਰਾ ਉਹਨਾਂ ਸਿਖਾਂ ਜਿਹਾ ਹੀ ਸੀ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਮਲੇਰਕੋਟਲੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਚਨੇ ਚਬਾਏ ਸਨ।
“ਕੇਸ ਮੁੰਨ ਦਿਓ ਇਸ ਦੇ... ਸ਼ਾਹੀ ਬਾਣੇ ਪਾਉਣੇ ਹਨ ਤਾਂ ਦਿਖ ਸਿਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ” ਅਬਦਾਲੀ ਬੋਲਿਆ।
ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਮੀਲ ਲਈ ਹਜਾਮ ਸੱਦੇ ਗਏ। ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਜ਼ੀਬਦੌਲਾ ਰੁਹੇਲੇ ਨੂੰ ਵਿਚ ਪਾਇਆ। ਨਜ਼ੀਬਦੌਲਾ ਨੇ ਅਬਦਾਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਾਹ ਵਲੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਾਹ ਵਲੀ ਅਬਦਾਲੀ ਅੱਗੇ ਆਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ,
“ਕਿਉਂ ਨਾ ਇਸ ਦੇ ਕੇਸ ਮੁੰਨਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਕਰ ਲਾ ਦੇਈਏ ਹਜ਼ੂਰ। ਜੇ ਕੇਸ ਰੱਖਣੇ ਹਨ ਤਾਂ ਹਰਜ਼ਾਨਾ ਦੇਵੇ...
ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਕੇਸ ਸਾਬਤ ਰੱਖਣ ਬਦਲੇ ਸਵਾ ਲੱਖ ਰੁਪਈਆ ਹਰਜ਼ਾਨਾ ਲਿਆ। ਇਸ
