ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਾਨੀਪਤ ਵਿਚ ਮਰਾਠਿਆਂ ਤੇ ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਵਿਚ ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਬਦਲੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਜਰਮਾਨਾ ਹੋਰ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਬਾਬਾ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰਾ ਸਵਾ ਛੇ ਲੱਖ ਹਰਜ਼ਾਨਾ ਭਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਦਿਨ ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।'
"ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸਿਖਾਂ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦਾ . ਇਕ ਦਿਨ ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਬਾਬਾ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ ਤੂੰ ਦਲ ਖਾਲਸੇ ਅੱਗੇ ਜਾਰ ਤੇ ਸਾਡੀ ਇਹ ਤਜ਼ਵੀਜ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੁਣ ਹੋਰ ਫਸਾਦ ਵਿਚ ਨਾ ਪੈਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਲਿਖਵਾ ਕੇ ਲੈ ਲੈਣ"
ਅਬਦਾਲੀ ਭਾਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਅੱਗੇ ਟਾਹਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਾਨੀਪਤ ਦੇ ਮਾਰੇ ਮਰਾਠਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੁਣ ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਦੇ ਮਾਰੇ ਸਿਖ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਉੱਠ ਸਕਣਗੇ। ਪਰ ਸੱਚ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਅਬਦਾਲੀ ਅੰਦਰੋਂ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਵਿਚ ਵਾਪਰੇ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਸ਼ੇਰ ਦਾ ਵਾਰ ਝੱਲਣਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੋ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਬਦਾਲੀ ਕੋਈ ਬਾਨ੍ਹਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਬਾਬਾ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਕੀਲ ਭਾਈ ਨਾਨੂੰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਦੇ ਕੇ ਦਲ ਖਾਲਸੇ ਵੱਲ ਘੱਲਿਆ।
“ਪੰਥ ਖਾਲਸੇ ਨੂੰ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਚਰਨ ਬੰਦਨਾ। ਖਾਲਸਾ ਜੀ ਅਬਦਾਲੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਜੀ ਆਪਣਾ ਮੁਲਖ ਪੰਜਾਬ ਉਸ ਤੋਂ ਲਿਖਵਾ ਕੇ ਲੈ ਲਓ, ਪਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਹੋਰ ਹਮਲੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ"
"ਕਿਸ ਦਾ ਮੁਲਖ ਤੇ ਕਿਸ ਤੋਂ ਲਿਖਵਾ ਕੇ ਲੈਣਾ ਹੈ", ਚਿੱਠੀ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਬੋਲੇ।
ਖਾਲਸਾ ਤਾਂ ਖਾਲਸਾ ਸੀ। ਅਬਦਾਲੀ ਦੀ ਸੰਧੀ ਵਾਲੀ ਚਿੱਠੀ ਦੇ ਉਤਰ ਵਿਚ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖਾਲਸੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਭੇਜਿਆ।
ਭਾਈ ਨਾਨੂੰ ਸਿੰਘ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਭਰੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।
"ਪਿਆਰੇ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਫਤਹਿ ਪ੍ਰਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਯਾਦ ਰਹੇ ਕਿ
