ਮੰਗ ਬਰਾਤਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਸ ਸਾਡਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਖਾਲਸੇ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਵਾ ਰਹੇਗਾ। ਅਫਗਾਨ ਧਾੜਵੀ ਹਨ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹਨ। ਮੰਗਨਾ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਹੈ ਖਾਲਸੇ ਤੋਂ, ਕਿ ਖਾਲਸਾ ਜੀ ਚਾਰ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿਓ। ਰਹਿਣ ਦੀ, ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਰਕਾਂ ਤੇ ਖਾਲਸੇ ਦਾ ਕੋਈ ਮੇਲ ਨਹੀਂ। ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਸਰਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਅਫਗਾਨਾ ਦਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾ, ਇਹਨਾ ਦਾ ਕੀ ਕਿਸੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾ। ਨਾਲੇ ਰਾਜ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਸਾਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਖਾਲਸੇ ਨੇ ਸਿਰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਲਿਆ ਹੈ,

ਹਮ ਕੇ ਸਤਿਗੁਰ ਰਾਜ ਲਿਖ ਦੀਆ॥

ਖਾਲਸੇ ਦੇਇ ਭੇਟ ਸਿਰ ਕੋ ਲੀਆ॥'

ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕੀ ਲਿਖਵਾਉਣਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ ਤੇ ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਓ, ਜੋ ਬਚਨ ਕਲਗੀਧਰ ਸੁਆਮੀ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਜੀ ਨੂੰ ਕਹੇ ਸਨ,

"ਸੁਨਹੁ ਨੰਦ ਲਾਲ ਇਹ ਸਾਜ॥

ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੂੰਗਾ ਅਪਣਾ ਰਾਜ॥

ਚਾਰ ਵਰਨ ਇਕ ਵਰਨ ਕਰਾਉਂ॥

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਨਾਮ ਜਪਾਉਂ॥

ਚੜੇ ਤੁਰੰਗ ਉਡਾਵੈ ਬਾਜ॥

ਦੇਖ ਖਾਲਸੇ ਕੋ ਤੁਰਕ ਜਾਣਗੇ ਭਾਜ॥

ਸਵਾ ਲਾਖ ਸੇ ਏਕ ਲੜਾਊਂ ॥

ਚੜੈ ਸਿੰਘ ਤਿਸ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਊਂ॥

ਝੂਲਨ ਨੇਜੇ ਹਸਤੀ ਸਾਜੇ॥

ਦੁਆਰ ਦੁਆਰ ਪਰ ਨੌਬਤ ਬਾਜੇ॥

ਸਵਾ ਲਾਖ ਜਬ ਧੋਖੇ ਪਲੀਤਾ॥

ਤਬੈ ਖਾਲਸਾ ਉਦੈ ਅਸਤ ਲੋ ਜੀਤਾ॥

" ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਬਘਿਆੜਾਂ ਨਾਲ ਸੁਲਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ। ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਖਾਲਸੇ ਦਾ ਰਾਜ ਤਾਂ ਉਦੈ ਤੋਂ ਅਸਤ