ਆਸਨਾਂ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
"ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਮੈਂ ਤਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਏਨੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਫੁਰਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਵਾ ਵਿਚ ਉੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਐਸੀ ਗਰਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਅਸਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦੇਣ। ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ 'ਬਾਜ਼' ਵਰਗੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਰਗੀ ਦਹਾੜ ", ਹਜੇ ਫਰਖ਼ਸ਼ੀਅਰ ਬੋਲ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਭਾਈ ਬਾਜ ਸਿੰਘ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਆਇਆ।
"ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਛੇੜ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਬਾਦਸ਼ਾਹ, ਸਵਾਦ ਤਾਂ ਫੇਰ ਹੈ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਹਥਕੜੀਆਂ ਖੁਲਵਾਏਂ..
"ਫੇਰ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਢਾਹ ਦੇਵੇਂਗਾ ", ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਫਰਖਸ਼ੀਅਰ ਨੇ ਭਾਈ ਬਾਜ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਹਥਕੜੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਸਿਪਾਹੀ ਹਥਕੜੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ, ਭਾਈ ਬਾਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਹਥਕੜੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਐਸਾ ਘੁੱਟਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਧੌਣ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਮਗਰੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਏਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝਟਕੇ ਕਿ ਹਥਕੜੀਆਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆ। ਬੇੜੀਆਂ ਤੇ ਹਥਕੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੋਲਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਫਰਖ਼ਸ਼ੀਅਰ ਦੀ ਬੇਗਮ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਪਿਛਾਂਹ ਦੋੜ ਗਈ।
ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਭਾਈ ਬਾਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫਰਖ਼ਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਇਕ ਅੰਗ ਰੱਖਿਅਕ ਤੋਂ ਕਿਰਪਾਨ ਖੋਹ ਲਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਭਾਈ ਬਾਜ ਸਿੰਘ ਫਰਖਸ਼ੀਅਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਰਾਹ ਵਿਚ ਖਲੋਤੇ ਦੋ ਤਿੰਨ ਸਿਪਾਹੀ ਹੋਰ ਝਟਕਾ ਦਿੱਤੇ। ਫਰਖ਼ਸ਼ੀਅਰ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਆਸਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਭਾਈ ਬਾਜ ਸਿੰਘ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਕੁਝ ਪਲ... ਜੇ ਦੋ ਚਾਰ ਪਲ ਵੀ ਹੋਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਭਾਈ ਬਾਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫਰਖਸ਼ੀਅਰ ਦਾ ਸਿਰ ਧੜ੍ਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਪਰ ਸੈਂਕੜੇ ਸਿਪਾਰੀ ਟੁੱਟ ਕੇ ਪੈ ਗਏ ਤੇ ਭਾਈ ਬਾਜ ਸਿੰਘ ਲੜਦਿਆਂ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭੁੰਜੇ ਡਿੱਗੇ ਪਏ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਫਰਖ਼ਸ਼ੀਅਰ ਨੂੰ ਅੰਗ ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਨੇ ਚੱਕਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੀੜੇ ਜਹੇ ਝਾੜਦਾ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਮੁਸਕੁਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ
