ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ਾਹ ਸਿਰੋ ਪਾਨੀਪਤ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਹਜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿਕੰਦਰ ਸਮਝੀ ਸੈਨਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਸਿਰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਿਕੰਦਰ ਦਾ ਰਾਹ ਵੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜੁਚਾਰੂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੱਕ ਲਿਆ ਸੀ।
ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਫੌਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵੱਲ ਤੋਰ ਲਈ। ਹਲਾਂਕਿ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿਖਾਂ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਲਰ ਦਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਏ। ਦੀਵਾਲੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਆਈ ਤੇ ਟਿੱਕੀ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਅਬਦਾਲੀ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਏਧਰ ਖਾਲਸਾ ਆਸਾ ਕੀ ਵਾਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਮਗਰੋਂ ਅਕਾਲ ਬੁੰਗੇ 'ਤੇ ਇਕੱੜ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਨੇਜ਼ਿਆਂ, ਬਰਛਿਆਂ, ਸਫਾਜੰਗਾਂ, ਕਮੰਦ ਕੋਰੜੇ, ਭਗੋਤੀਆਂ, ਸਿਰੋਹੀਆਂ, ਤੇਗੋ, ਖੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਖਲੋਤੇ ਸਿੰਘ ਅਕਾਲ ਬੁੰਗੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਤਹਿ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਰਬੱਤ ਖਾਲਸੇ ਨੂੰ ਫਤਹਿ ਬੁਲਾਈ ਤੇ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ,
"ਖਾਲਸਾ ਜੀ, ਜਿਸ ਘੜੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸਮੁੱਚੇ ਪੰਥ ਨੂੰ ਸੀ, ਉਹ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਦੌਰਾਨ ਅਬਦਾਲੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਦੇਣ ਦੀ ਜੋ ਰੀਝ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਮੂਹ ਮੁਖੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਕੁੱਪ ਰਹੀੜ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਸਰਦਾਰ ਚੜ੍ਹਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਕੌਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਕ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਚ ਵਿਚ ਕਾਬਲੀ ਬਿੱਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਵਾਂਗੇ... ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਨੂੰ ਹਜੇ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਹੀ ਬੀਤੇ ਹਨ ਤੇ ਖਾਲਸਾ ਅਬਦਾਲੀ ਦਾ ਨੱਕ ਭੰਨਣ ਲਈ ਕਮਰਕਸੇ ਕਰੀ ਖਲੋਤਾ ਹੈ।
ਯਾਦ ਰਹੇ ਖਾਲਸਾ ਜੀ, ਇਹਨਾਂ ਅਫਗਾਨਾਂ ਨੇ ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਦੌਰਾਨ ਸਾਡੇ ਨਿਹੱਥੇ ਬੱਚੇ, ਬੁੱਢੇ, ਮਾਈਆਂ, ਭੈਣਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲਈ ਹੈ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚੇਤਾ ਇਹ ਵੀ ਰਹੇ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਸਾਡੇ ਜਾਨ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਗੰਦ ਮੰਦ ਨਾਲ ਪੂਰਿਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਨੀ ਬੇਅਦਬੀ ਦੀ ਇਹ ਵਾਰਤਾ ਪਾ ਦਿਓ ਤੇ ਚੇਤਾ ਕਰਵਾ ਦਿਓ ਕਿ ਮਿਆਨਾ ਹੁਣ ਓਦੋਂ ਹੀ ਨਸੀਬ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਦ ਤੀਕ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ
