ਆਖਰੀ ਅਫਗਾਨ ਗਾਟਾ ਨਹੀਂ ਲਾਹ ਲੈਂਦੇ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਧੂੜ ਮੱਥਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਓ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਕੋਲ ਕਰ ਲਓ ਕਿ ਦੁਬਾਰਾ ਮੱਥਾ ਹੁਣ ਓਦੋਂ ਹੀ ਟੇਕੋਗੇ ਜਦ ਕਾਬਲੀ ਬਿੱਲੇ ਦੇ ਲਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਕਾਬਲ ਦੇ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਾ ਦਿੰਦੇ। ਇਹ ਗਿੱਝੇ ਹੋਏ ਨੇ ਮਥੁਰਾ, ਦਿੱਲੀ, ਬਿੰਦ੍ਰਾਬਨ, ਪਾਨੀਪਤ ਦੇ... ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਕਿ ਆਨੰਦਪੁਰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀਆਂ ਫਿਜ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸਿਦਕਾਂ ਤੇ ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਦੀ ਪੌਣ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦਿਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਮਿਠਾਸ ਘੁਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪੰਜਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਸ਼ਹਾਦਤਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਸਿੰਜ ਸਿੰਜ ਕੇ ਜਰਖੇਜ਼ ਕੀਤੀ. ਗਈ ਹੈ।
ਵੇਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਮਨਾ, ਅਟਕ ਤੇ ਖੈਬਰ ਪਾਰ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਰੇਕ ਹਮਲਾਵਰ ਨੂੰ ਰਣਜੀਤ ਨਗਾਰੇ ਦੀ ਗੂਜ ਸੁਣਾ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਨ ਹੋ ਜਾਣ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਹਾਦਤਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈਣ ਵਾਲਿਓ ਸੂਰਮਿਓ, ਭਗੋਤੀਆਂ ਧੂਹ ਲਓ ਤੇ ਅਫਗਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਕਤਰਾ ਤਕ ਨਿਚੋੜ ਲਓ...
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਗਜਾਵੇ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਫਤਹਿ ਪਾਵੇ ਧੰਨ ਧੰਨ ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ"
ਕੰਬਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਸਾਰਾ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਅਬਦਾਲੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨੇ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਰੇਤੀਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਧੁੜਧੜੀ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੇ ਅਫਗਾਨਾਂ ਸਮੇਤ ਕਜ਼ਾਕਾਂ, ਉਜ਼ਬੇਕਾਂ ਤੇ ਮੰਗੋਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾਂ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੁਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਾਰਸ ਖਾਲਸਾ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਹੋਣ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਸੀ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇ ਉੱਤੇ ਨਿਸਚਾ ਸੀ।
ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਵਾਲੀ ਮਿਸਲ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਨੀਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਅਬਦਾਲੀ ਦੇ ਲਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਚਾਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਕੀ ਸਭ ਮਿਸਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਗਰ ਚੱਲ ਪਈਆਂ। ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਕਾਹਲੇ ਸਨ। ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਅਫਗਾਨ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਪਰਖਣੀ ਸੀ।
ਅਫਗਾਨ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਖਾਲਸੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ । ਝੂਲਦੇ ਨੀਲੇ
