“ਚੂਰਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ ਇਸ ਵਿਚ", ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਚੱਕਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਲਾਲਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ ਨਾ... ਤੇ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਲਾਲ ਫਤਹਿ ਸਿੰਘ ਲਈ ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਚੌਲ ", ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਸਾਹਿਬਜਾਦਿਆਂ ਦੇ ਛਕਣ ਲਈ ਚੂਰਮਾ ਤੇ ਚੌਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
“ਮਹਾਰਾਜ ਆ ਗਏ ਨੇ ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ" ਕੁਝ ਚਿਰ ਮਗਰੋਂ ਮੁੜ ਉਸੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਦਰਸਨਾਂ ਲਈ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸਿਖ ਸੰਗਤ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਚਰਨਾ 'ਤੇ ਢਹਿ ਪਈ। ਸਭ ਨੂੰ ਦੁਲਾਰਦੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹੇ। ਮਾਤਾ ਸੁੰਦਰੀ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹੇ ਤੇ ਨਾਲ ਆਏ ਸਿੰਘਾਂ ਵੱਲ ਕੁਝ ਟੋਲਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ।
ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਚੂਰਮੇ ਤੇ ਚੌਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਟੇ ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਫੜਾਏ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਚਰਨਾ 'ਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ। ਮੁੜ ਉਹਨਾਂ ਬਾਟੇ ਫੜੇ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਵੱਲ ਸਵਾਲੀਆ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ।
ਮਾਤਾ ਸੁੰਦਰੀ ਜੀ ਸਾਹਿਬਜਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਟੋਲਦੇ ਟੋਲਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤਕ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ।
"ਕਿੱਥੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦੁਲਾਰੇ... ਹੁਣ ਤਕ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਆ ਜਾਣਾ ਸੀ...", ਉਹ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਸੁਣ ਵੀ ਲਿਆ ਪਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਦਾ ਜ਼ੇਰਾ ਨਾ ਹੋਇਆ। "ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ", ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
"ਇਹ ਚੂਰਮਾ ਤੇ ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਚੌਲ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ"
"ਫੇਰ ਵਰਤਾ ਦਿਓ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ। ਇਹ 'ਚਾਰਾਂ' ਨੇ ਨਹੀਂ 'ਹਜ਼ਾਰਾਂ' ਨੇ ਛਕਣਾ वै।", ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲ :ਦੇਖਦਿਆਂ ਬੋਲੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ, ਮਾਤਾ ਸੁੰਦਰੀ ਜੀ ਸਾਹਿਬਜਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛਿਓ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਆਏ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਿਆਂ ਬੋਲੇ,
“ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਕਿੱਥੇ ਨੇ... ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਮੇਰੇ ਲਾਲ ", ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ।
