ਆਖਿਆ ਕਰਦਾ, "ਅਸਾਡੇ ਅਸਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤਾਂ ਇਹ ਮਜ਼ਦੂਰ ਲੀਡਰ ਹਨ।" ਪਰ ਮਜ਼ਦੂਰ ਲੀਡਰ ਤਾਂ ਏਨੇ ਚਲਾਕ ਸਨ, ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਸਨ ਪੈਣ ਦਿੰਦੇ । ਉਲਟਾ ਮੈਨੂੰ ਈ ਝੂਠਾ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਹੌਂਸਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹਾਰਦਾ । ਲੀਡਰਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਮਜ਼ਦੂਰ ਲੀਡਰ ਕਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੋਸ਼ਲਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਫ਼ਰ ਫਲਸਫਾ ਆਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਮੁਖ਼ਾਲਫ਼ਤ ਨਾਲ ਸੋਸ਼ਲਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ਰਾਨਾ ਫ਼ਲਸਫਾ ਆਖਣ ਵਾਲੇ ਅਗਲੇ ਅਲੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ, ਪਰ ਮਜ਼ਦੂਰ ਮੈਨੂੰ ਕਾਫ਼ਰ ਈ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹੇ। ਮੈਂ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕਹਿਣ ਮੂਜਬ:

ਤੈਨੂੰ ਕਾਫ਼ਰ ਕਾਫ਼ਰ ਆਖਣ

ਤੂੰ ਆਹੋ ਆਹੋ ਆਖ

ਨਵੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਲੀਡਰ ਵੀ ਉਂਜ ਦੇ ਈ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ। ਮੇਰੀ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਬਣ ਨਾ ਆਈ। ਮੇਰਾ ਮੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਰਿਆ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖੌਰੇ ਕਿਹੜੀ ਅੱਗ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਸਾੜੀ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।