ਗਰਮੀ ਸੀ ਪਰ ਹੁਜਰੇ ਵਿੱਚ ਠੰਡ ਸੀ ( ਹੁਜਰੇ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਐਸੀ ਸੀ ਕਿ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਠੰਡਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ)। ਰੋਟੀ ਖਾਵਣ ਮਗਰੋਂ ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਵਾਸਤੇ ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੁੱਝ ਸੇਬ ਕੱਟ ਕੇ, ਛਿੱਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਪਲੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਕੁੱਝ ਦੇਰ ਏਧਰ ਉਧਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਦੋਵੇਂ ਯਾਰ ਸਨ । ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਕੋਲੋਂ ਉੱਕਾ ਪਏ ਨਹੀਂ ਸਨ ਝਿਜਕਦੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੁੱਝ ਸੰਗਦੇ ਸਨ।

ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਉੱਤੇ, "ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ, ਏਨੀ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ, ਖੈਰੀਂ ਨਿੱਕਲੇ ਓ ?" ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ ਬਾਰੇ ਕੁੱਝ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹਦਾ ਹਾਂ। 'ਪਿਕਚਰ' ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਕਰਨਾ ਚਾਂਹਦੇ ਨੇ। ਉਹ ਏਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਂਹਦੇ ਨੇ । ਮੇਰੀ ਰੀਝ ਏ ਕਿ ਤੁਸਾਂ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹ ਲਵਾਂ।"

ਉਸਤਾਦ ਪੁੱਛਿਆ, "ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ, ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ ਬਾਰੇ ਤੁਸਾਂ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਓ ?"

ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਬੜੇ ਇਅਤਮਾਦ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, "ਅਸਾਂ ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕਲਾਮ ਵਿੱਚੋਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕੱਢ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਂਹਦੇ ਆਂ ।"

"ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਦੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕਲਾਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਨੇ”, ਉਸਤਾਦ ਜੀ ਕੁੱਝ ਖਿਝ ਗਏ ਸਨ।

ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਆਖਿਆ, "ਏਸ ਨੇਕ ਮਕਸਦ ਲਈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲੋੜਦੇ ਹਾਂ। ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ ਸਾਹਿਬ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸੂਫ਼ੀ ਤੇ ਅਮਾਮ ਮਸਜਿਦ ਵੀ ਸਨ । ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲਦ ਵੀ ਅਮਾਮ ਮਸਜਦ ਸਨ।" ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਅਸਾਡੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬੁੱਲੇਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕਲਾਮ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਇਸਲਾਮੀ ਸ਼ੇਅਰ ਕਿੰਜ ਆ ਸਕਦੇ ਨੇ।" "ਇਹ ਈ ਵੇਖਣਾ ਤੇ ਭਾਲਣਾ ਏ। ਕਲਾਮ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਏ। ਉਸਤਾਦ ਜੀ ਤੁਸਾਂ ਵੀ ਕੁੱਝ ਮਦਦ ਕਰੋ।"

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੁਜਰੇ ਵਾਲ਼ਾ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, “ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ, ਨਾ ਤੇ ਤੁਸਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਬੰਦੇ ਓ ਤੇ ਨਾ ਈ ਤੁਸਾਂ ਕੋਈ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਏ । ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸ਼ੇਅਰੋ ਅਦਬ ਨਾਲ ਵਾਸਤਾ ਏ। ਫੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਹੱਕ ਏ ਬੁੱਲ੍ਹੇਸ਼ਾਹ ਦੀਆਂ ਸੁੰਨਤਾਂ ਕਰਨ ਟੁਰ ਪਏ ਓ।"

ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਚਿੜ ਗਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, "ਇਹ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਭਲਾਂ! ਮੈਂ ਪੰਜਾਬੀ, ਮੇਰਾ ਪਿਉ ਪੰਜਾਬੀ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਪੰਜਾਬਣ । ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਸਮਝ ? ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਲਿਟਰੇਚਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਏ।"

ਹੁਜਰੇ ਵਾਲੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ, ਤੁਸਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ। ਜੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਇੰਝ ਉਸਤਰਾ ਨਾ ਫੇਰਦੇ।”

ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਫੇਰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਏ। ਮੈਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ