ਨਾਲ ਇੰਜ ਈ ਗੱਲ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਝ ਫਿਕਰ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਪਿਉ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮਾਮਾ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਏ, 'ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਆਪ ਈ ਆਂ। ਇਹਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਏ।
ਮੇਰੇ ਪੁੱਛਣ ਉੱਤੇ ਪਿਉ ਮੈਨੂੰ ਚੰਡ ਮਾਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਵੱਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਲਈ ਕੁੱਝ ਪੱਲੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਏ।" ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਹਯਾਤੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਈ ਇੱਕ ਚੰਡ ਵੱਜੀ ਸੀ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਕੋਲੋਂ। ਪਿਉ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲਾਡਲਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੇਰਾ ਪਿਉ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਉ ਗਾਂ ਸੀ। ਸਿਰ ਨਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ। ਪਰ ਪਿਉ ਦੀ ਇੱਕ ਚੰਡ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਕਿ ਮਾਮਾ ਕੀ ਆਖਦਾ ਏ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਲੀ ਨਾ । ਕੁੱਝ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਪੈਸੇ ਆਏ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾ ਕੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਿੱਗਣੇ ਪੈਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ । ਮਾਮੇ ਪੈਸੇ ਚੁੱਕਣ ਵੇਲ਼ੇ ਬੜੇ ਗੌਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਮੇਰੇ ਵੱਲ। ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਏਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਤੁਲਦੇ ਨੇ । ਏਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਾਂਗਾ ਕਿ ਪੈਸਾ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖ । ਬਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਾਲੀਮ ਸਿਖਾ । ਫਿਲਮੀ ਸ਼ਾਇਰ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮੱਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ । ਫੇਰ ਆਖਿਆ, "ਸ਼ਰਾਬ ਘੱਟ ਕਰ ਦੇ। ਸਗੋਂ ਪੀਣੀ ਈ ਛੱਡ ਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਡਾਕਟਰਾਂ ਮਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਏ। ਉਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇਰੀ ਇਹ ਨੌਬਤ ਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਈ ਬੰਦ ਕਰਾਵਣ।”
ਫਿਲਮੀ ਸ਼ਾਇਰ ਅੱਗੋਂ ਨਿੰਮੋਝੂਣਾ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, "ਏਸ ਲਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਏਥੇ ਆਇਆ ਸਾਂ। ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਕਿਧਰੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਮਾਰਸ਼ਲ ਲਾਅ ਤਾਂ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਈ ਬੰਦ ਕਰ ਛੱਡੀ ਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਫੇਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ ਉਸਤਾਦ ਜੀ।”
ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਤਾਂ ਵਲਾਇਤੀ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ ਪਰ ਮੁੱਕੀ ਆ ਕੇ ਦੇਸੀ ਉੱਤੇ। ਕਿਉਂ ਜੁ ਵਲਾਇਤੀ ਤੇ ਆਅਲਾ ਸ਼ਰਾਬ ਚੋਰੀ ਤੇ ਬੜੀ ਈ ਰਾਜ਼ਦਾਰੀ ਨਾਲ ਮਹਿੰਗੀ ਮਿਲਦੀ ਸੀ ਜੋ ਫਿਲਮੀ ਸ਼ਾਇਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੈ ਸਕਦਾ । ਦੇਸੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਸਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਿੰਡੋਂ ਮੈਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਇੱਕ ਬੋਤਲ ਫਿਲਮੀ ਸ਼ਾਇਰ ਨੂੰ ਲਿਆ ਦੇਵਾਂ।
ਫਿਲਮੀ ਸ਼ਾਇਰ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਸਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਜ ਆਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨਾ ਵਾਂ। ਜਦ ਮੈਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਈ ਨਹੀਂ। ਹਰਾਮ, ਹਲਾਲ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ, ਬੱਸ ਪੀਂਦਾ ਈ ਨਹੀਂ ਤੇ ਨਾ ਈ ਮੈਨੂੰ ਮਲੂਮ ਹੈ ਕਿ ਕਿੱਥੇ ਕਿੱਥੇ ਸ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੀ ਏ।"
ਪਰ ਫਿਲਮੀ ਸ਼ਾਇਰ ਤਰਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। "ਉਸਤਾਦ ਭਰਾ ਏਂ, ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰ। ਮੈਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।” ਪਰ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸਾਂ । ਮਾਰਸ਼ਲ ਲਾਅ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਜੇ ਨਹੀਂ ਕੁੱਝ ਮਿਲਦਾ ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਸਬਰ ਕਰੋ। ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਏ।
ਫਿਲਮੀ ਸ਼ਾਇਰ ਤੇ ਰੋਵਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਹੁਜਰੇ ਵਾਲੇ ਉਹਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖਕੇ ਆਖਿਆ, "ਸ਼ੇਖੂਪੁਰੀਆ! ਉੱਥੋਂ ਕਿਧਰੋਂ ਮਲੂਮ ਕਰ ਜੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਰਸੋਂ ਤੀਕਰ ਲੈ ਆ।"
ਹੁਕਮ ਟਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਾਂ ਸਕਦਾ। ਭਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਾਮੀ ਭਰ ਲਈ।
