ਪਾਂਵਦਾ । ਮਾਹੀਆ ਟੱਪੇ ਗਾ ਕੇ ਮਜਮੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸਾਂ ।"

ਕਮ੍ਹਿਆਰ ਦੇ ਸਟੇਜ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਵੀ ਸੁਣਾਏ। ਸਲੂਕਾ ਤੇ ਕੱਛਾ, ਉੱਤੋਂ ਟਿੰਡ, ਧੂਤ ਮਹੂਤ ਜੁੱਸਾ ਮੇਰਾ । ਜਦ ਮੈਂ ਸਟੇਜ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਨੱਚ ਟੱਪ ਕੇ ਗਾ ਕੇ ਆਖਿਆ:

ਉਹ ਡਾਕੂ ਚੋਰ ਲੁਟੇਰੇ

ਲਹਾਵਣ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੀੜੇ

ਓਏ ਪਰਚੀ ਨਾ ਪਾਵਣਾ, ਓਏ ਪਰਚੀ ਨਾ ਪਾਵਣਾ।

ਇਹ ਮਾੜਾ ਜੇ ਕੁਮਿਆਰ

ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਸੱਜਣ, ਸਭ ਦਾ ਯਾਰ

ਏਸ ਉੱਤੇ ਕਰੋ ਏਤਬਾਰ

ਓਏ ਪਰਚੀ ਪਾ ਦੇਣਾ, ਓਏ ਪਰਚੀ ਪਾ ਦੇਣਾ।

ਮੇਰੇ ਇਹਨਾਂ ਜੋੜਾਂ ਨਾਲ ਮਜਮਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਲੋਕਾਂ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੀ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ 'ਲਹਾਵਣ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੀੜੇ' ਧੁੰਮ ਗਈ । ਹਰ ਕੋਈ ਇਹ ਈ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਗੁਣਗੁਣਾਈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ।

ਚੌਧਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵੱਟ ਚੜ੍ਹਿਆ । ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ । ਚੌਧਰੀ ਦੇ ਗੁੰਡੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਮੁਕਾ ਕੇ ਸੁੱਟ ਗਏ । ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਜਿਹੜੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਸੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀ । ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਆ ਕੇ ਏਸ ਮੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਏਸ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ। ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਝ ਹੋਸ਼ ਆਈ ਤਾਂ ਕਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਲੈ ਆਈ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਬੜੀ ਰੋਈ ਸੀ ਇਹ ਵੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ। ਇਹ ਕੁੜੀ ਮੇਰੀ ਮਾਸੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਇਹਨੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ 'ਜੋੜ ਜੋੜਨੇ' ਛੱਡ ਦੇਵਾਂ। ਅਸਾਥੋਂ ਜੋੜ ਜੋੜਨ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਅਸਾਂ ਏਸ ਰੋਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਲ ਸਕਦੇ।" ਪਰ ਸ਼ੇਖੂਪੁਰੀਆ! ਮਾਰ ਖਾਵਣ ਮਗਰੋਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸਖਤੀ ਆ ਗਈ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਕੌੜ ਵਧ ਗਈ ਸੀ।

ਫੇਰ ਵੇਲ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁੱਝ ਛੁੱਟਿਆ ਪਰ ਜੋੜ ਜੋੜਨੇ ਨਾ ਛੁੱਟੇ। ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸ਼ੇਅਰ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮੈਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸਾਂ । ਸਟੇਜ ਦਾ ਸਕੰਦਰ ਸਾਂ। ਇਹ ਨਸੀਰ ਦੀ ਮਾਂ ਏ ਹੁਣ ਜਿਹੜੀ"

“ਹਾਂ ਜੀ, ਤੁਸਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਸਰ ਏ।”

"ਹਾਂ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ ।" ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵੀ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਮਤਲਬ ਇਹ ਕਿ ਅਸਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਾਂ । ਇਹ ਕੁੜੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਮਾਂ ਦੀ ਰੀਝ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਵਾਂ। ਪਰ ਨਾ ਸ਼ੇਖੂਪੁਰੀਆ! ਮੈਂ ਹਰ ਵਾਰ ਟਾਲ ਜਾਂਦਾ ਸਾਂ, ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸਾਂ ।"

"ਉਹ ਕਿਉਂ ? ਜਦ ਤੁਸਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸੌਂ, ਫੇਰ ਕਿਉਂ ?" ਮੇਰਾ