'ਮਨਭਾਉਂਦੀਆਂ' ਹਰਕਤਾਂ ਹਨ। ਇਕ ਖਾਸ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਉਹ ਉਦੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਕਫ-ਲਿੰਕ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਰਕਤ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਾਜ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜੇਬ ਵਿਚ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਅੱਗੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਟ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਜੇਬ ਵਿਚ ਪਏ ਬਟੂਏ ਨੂੰ ਛੋਂਹਦੀ ਹੈ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਟੂਆ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ) ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਇਵੇਂ ਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਇੰਟਰਵਲ ਵਿਚ ਆਈਸ ਕਰੀਮ ਖਰੀਦਣੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਟੈਕਸੀ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਬਟੂਏ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।

ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਣਾ

ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਹੱਥ ਅਚੇਤ ਹੀ ਗਰਦਨ ਵੱਲ ਨੂੰ, ਉਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਮਰਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਹ ਹਰਕਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਗਰਦਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਹਿੱਸਾ, ਜਾਂ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲਾ ਪਾਸਾ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਰਗੜਦੇ ਹਾਂ। ਆਦਮੀ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਠੋਡੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਛੋਂਹਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੀਆਂ ਨਸਾਂ ਦੇ ਸਿਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਅਕਸਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਹਿੱਸਾ ਖੁਰਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਾਰ ਜਾਂ ਲਾਕੇਟ ਵਗੈਰਾ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਛੇੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਣ ਉਹ ਗਲ ਦਾ ਨਾਲ ਹੀ ਕਾਲਰ-ਬੋਨ (Collar Bone) ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਛੋਂਹਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੂਰਾ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਢੱਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਕ 'ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ' ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।

ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਟਲ ਦੇ ਲਾਉਂਜ ਵਿਚ ਇਕ ਦਿਲਚਸਪ ਨਜ਼ਾਰਾ ਦੇਖਿਆ। ਉੱਥੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸਕਰੀਨ ਵਾਲਾ ਟੈਲੀਵੀਜਨ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਾਫੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬੀ.ਬੀ. ਸੀ. ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ 'ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ' (I'll do Arything) ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਥਿਏਟਰ ਵਿਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਟਕ 'ਓਲੀਵਰ' ਦੀ ਪਾਤਰ ਨੈਂਸੀ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਲਈ ਇਕ ਮੁਕਾਬਲਾ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੁਕਾਬਲਾ ਦਿਲਚਸਪ ਸੀ ਅਤੇ ਇਕ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ । ਲੜਕੀਆਂ ਸਟੇਜ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਕਾਫੀ ਤਣਾਅ ਭਰੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਢੰਗ ਵੀ ਤਣਾਅ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਚੁਕਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਵਕਤ ਇਹ ਗੱਲ ਨੋਟ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸੰਤ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਪਕੜਿਆਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਹੱਥ ਉਸ ਵਕਤ ਤੱਕ ਹੀ ਉਥੇ ਰਹੇ ਜਦ ਤਕ ਕਿ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।