ਇਹ ਮੂੰਹ ਢੱਕਣ ਦਾ ਇਕ ਬਹਾਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਰੀ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ । ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਨੂੰ ਨੱਕ ਨੂੰ ਛੋਹਣ ਦੀ ਲੋੜ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਜ਼ੁਕਾਮ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵਾਕਈ ਹੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। (ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਉਦੋਂ ਵੀ ਇਸਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਕ ਸੰਕੇਤ ਤਾਂ ਕਰ ਹੀ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਕੱਢਦਾ ਹੈ)। ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਕਿਰਿਆ ਕਰ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਵਾਕਈ ਹੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਕੀ ਭਾਵ ਹੈ?

ਇਕ ਵਾਰੀ ਫੇਰ ਇਹ ਸਾਡੇ ਖੁਦਮੁਖਤਾਰ ਤੰਤੂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (Autonomous Nervous System) ਕਰਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਹੁੰਦੇ ਹੋ—ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀ ਦਬਾਅ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਬੱਸ ਸਿਰਫ ਦਬਾਅ ਅਧੀਨ ਹੀ ਹੋ—ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨੱਕ ਵਲ ਨੂੰ ਖੂਨ ਦਾ ਵਹਾਅ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨੱਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਮਾਸ ਵਿਚ ਫੁਲਾਵਟ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਨੱਕ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਫੁਲਾਵਟ ਜਾਂ ਸੋਜ ਨਾਲ (ਜਿਹੜੀ ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ) ਸਾਨੂੰ ਨੱਕ ਤੇ ਖੁਰਕ ਹੋਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਹੋਣ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨੱਕ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨੱਕ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਣ ਦੀ ਚਰਚਾ ਉਦੋਂ ਖੂਬ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਬਿੱਲ ਕਲਿੰਟਨ ਦੀ ਮੋਨਿਕਾ ਲੇਵਿੰਸਕੀ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ੀ ਹੋਈ। ਇਹ 'ਨਾਟਕ' ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ੇ ਅਤੇ ਟੇਢੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਚ 'ਸੈਕਸ' ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵੀ