ਇਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈ ਗਈ ਸੀ। (ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਉਲਾ ਜੋਨਜ਼ ਦੀ ਗੁਆਹੀ ਸਮੇਂ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਆਲ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਇਕ ਜੁਆਬ ਨਾਲ ਬੜੀ ਮੱਥਾ ਪੱਚੀ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ ਸੀ। ਉਹ ਜੁਆਬ ਇਹ ਸੀ "ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਹੈ' ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।”)

ਪਰ ਇਹ ਮੁਕੱਦਮਾ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ (ਅਤੇ ਜਿਊਰੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ) ਬੜੇ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਵਿਉਹਾਰ ਕੈਸਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਐਸੀ ਬੜੀ ਘੱਟ ਹਰਕਤ ਹੋਈ ਜਿਹੜੀ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਨੱਕ ਦਾ ਸੁਆਲ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸੱਚ ਹੀ ਸਨ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ-ਐਸੇ ਵਕਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਮੋਨਿਕਾ ਲੇਵਿੰਸਕੀ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਪੁੱਛੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਹਰ ਚਾਰ ਮਿੰਟ ਬਾਦ ਆਪਣਾ ਨੱਕ ਛੋਂਹਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੁਲ 26 ਵਾਰੀ ਆਪਣਾ ਨੱਕ ਛੋਹਿਆ।

ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਕਲਿੰਟਨ ਜਦੋਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਘੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀ ਇਹ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਜਨਤਾ ਨਾਲ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿਚ ਸੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਜੇ ਐਸਾ ਵੀ ਸੀ ਤਾਂ ਵੀ ਉਸਦੀ ਆਪਣੇ ਸਿਆਸੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਬਹੁਤੀ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵਰਤਾਉ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਦਲਵੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਕੈਮਰਿਆਂ ਨੇ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਹਿਲੇਰੀ ਕਲਿੰਟਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਮਤਲਬ ਘੜਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ 2008 ਵਿਚ ਡੈਮੋਕਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਇਕ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਲੱਗਾ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇਕ ਭਾਸ਼ਨ ਵਿਚ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਬੋਸਨੀਆ ਫੇਰੀ ਦੌਰਾਨ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਪੁਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ? ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬੋਲਿਆ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇਕ ਗਲਤ-ਬਿਆਨੀ (Misspoke) ਸੀ।

“ ਉਸਨੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬੋਲਿਆ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇਕ ਗਲਤ ਬਿਆਨੀ ਸੀ।”

ਹਿਲੇਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗਲ ਦਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਬਿਲ ਕਲਿੰਟਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਉਹ "ਪ੍ਰਥਮ ਮਹਿਲਾ ਨਾਗਰਿਕ" ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੜੇ ਖਤਰਨਾਕ ਹਾਲਾਤ ਵਿਚ, ਵਰ੍ਹਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਬੋਸਨੀਆ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ। ਪਰ ਟੈਲੀਵੀਜ਼ਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ