....ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸੱਚ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਚਾਲ ਢਾਲ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ, ਸਭ ਬੜੇ ਸੁਚੇਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਏ ਗਏ ਸਨ....ਉਹ ਰੰਗ ਮੰਚ ਅਤੇ ਨਾਚ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਐਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਦਰਸ਼ਕ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਸਨ.....

ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਕਈ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਾਡਾ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੰਮ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਅਣਕਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਂ ਉਸ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਝੂਠ ਜਾਂ ਪਖੰਡ ਨਹੀਂ ਹੈ:

ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਰੰਗਮੰਚ ਹੈ

ਹਰ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਬੱਸ ਇਕ ਕਲਾਕਾਰ ਹੀ ਹੈ

ਉਹ ਮੰਚ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਤੇ ਹਰ ਬੰਦਾ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ

ਕਈ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਅਦਾ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। (ਸ਼ੈਕਸਪੀਅਰ-As you like it)

ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਮਝਣ ਦਾ 'ਜਾਦੂ’

ਇਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਦਾਕਾਰ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵੀ ਉਸ ਕਿਰਦਾਰ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਪੂਰੀ ਦਰੁਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਉਹ ਕਾਬਲੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਛੋਟਾ ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਪਤਾ ਲੱਗੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰੀ ਸਿੱਖ ਲਈ ਤੇ ਜਾਦੂ ਦਿਖਾਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ 'ਮੈਜਿਕ ਸਰਕਲ' ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲ ਗਈ। ਉਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਕਹਾਵਤ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਇਹ ਕਥਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਾਦੂਗਰ ਰੌਬਰਟ ਹੂਡਿਨ ਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੋ ਕੇ ਹੂਡਿਨੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਸੀ)-"ਜਾਦੂਗਰ ਇਕ 'ਅਦਾਕਾਰ' ਹੈ ਜੋ ਜਾਦੂਗਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕੀ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਦਾ ਬਹੁਤਾ