• ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
• ਸਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
• ਅਸੀਂ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
• ਸਾਡੇ ਵਰਤਾਉ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ

ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਸਾਡੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿਰਿਆਵਾਂ (ਉਪਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਚਾਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ) ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਦਲ ਲਈਏ ਤਾਂ ਇਹ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਰਤਾਉ ਦੇ ਚੱਕਰ, ਜਿਹੜਾ ਸਾਡੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਦ ਹੀ ਅਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਤੀਜੀ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੇਣ ਗਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵਿਚਾਰ ਚਲ ਰਹੇ ਹਨ "ਇਸ ਨੌਕਰੀ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸਖਤ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਏ ਹਨ", “ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨੌਕਰੀ ਬੜੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ" ਆਦਿ। ਨਤੀਜਾ? ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਸਭ ਪਤਾ ਲਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਧੜਕਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਠੇ ਤਣਾਅ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤਣਾਉ ਦੀ ਲੀਕੇਜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ-ਸਹਿਜ ਵਿਚ, ਬਿਨਾਂ ਘਬਰਾਹਟ ਅਤੇ ਤਣਾਅ ਰਹਿਤ ਪਰ ਜੋ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਲਕੁਲ ਫਰਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।

ਇਕ ਹੋਰ ਹਾਲਤ ਜਿਸ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿਚ ਪਥਰਾ ਜਾਣਾ—ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ-ਭੱਜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ'-ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਹੈ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਨਾ ਔਖਾ। ਪਰ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ (ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ) ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ-ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਰੀਰਕ ਕਿਰਿਆ ਉਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ-ਸਰੀਰਕ ਕਿਰਿਆ ਅੱਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਰਤਾਉ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲ ਲਉਗੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵੀ ਬਦਲ ਜਾਏਗੀ।