ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਬੁਆਏ ਫਰੈਂਡ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ : ਹਾਏ.. ਜੇ ਉਹ ਚੰਦਰਾ ਵੀ ਮੇਰਾ ਏਨਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਚਪੇੜ ਨਾ ਖਾਂਦਾ।
ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਫੇਰ ਹੱਸ ਪਈ।
ਸੋ, ਹੁਣ ਉਹ ਪਰੌਂਠਾ ਖਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਚਾਹ ਪੀਵੇਗੀ। ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁਆਏ ਫਰੈਂਡ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਾਏਗੀ। ਆਪਣੇ ਪਾਪਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਲਗਾਏਗੀ। ਫੇਰ ਰੋਵੇਗੀ ਤੇ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਉਸ ਦਾ ਹਰ ਵਾਰ ਦਾ ਏਹੀ ਕੰਮ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਰਿਐਕਸ਼ਨ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਨੇ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਕਿਸ ਗੱਲ ਤੇ ਉਹ ਕੀ ਕਹੇਗੀ।
ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਘਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮੰਮਾ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਿਐਕਸ਼ਨ ਪਾਜ਼ਟਿਵ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਦੂਸਰੀ ਗੱਲ ਜਿਹੜੀ ਮਨ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ੇਅਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾ ਸਾਈਕੀ ਦੇ ਪੇਸ਼ੈਂਟ ਹਨ। ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਕਰੀਬਨ ਵੀਹ ਸਾਲ ਤੋਂ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੇਟ ਵੀ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਨੀਂਦ ਘਟ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਫ਼ੈਕਟਰੀ ਦਾ ਅਚਾਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ 'ਚ ਐਕਸਪੋਰਟ ਵੀ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਪਾਪਾ ਦੀ ਤਬੀਅਤ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਗੜ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਏਦਾਂ ਹੁੰਦਾ ਜਿਵੇਂ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪਿਆ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੀਹ ਸਾਲ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਦਵਾਈ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੱਲ੍ਹ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਕੱਟ ਲਿਆ ਸੀ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦਾ ਟਾਈਮ ਸੀ। ਮੰਮਾ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲੱਥ ਪੱਥ ਸਨ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ਅੱਜ ਸੁਭਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਲਵ ਮੈਰਿਜ ਲਈ ਕਦੀ ਵੀ ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਇਲਾਜ ਲੈਣ ਲਈ ਰਾਜੀ ਹਨ। ਫੈਕਟਰੀ ਦਾ ਸਟਾਫ
