ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ। ਹੋਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਤੀਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਇਕਦਮ ਅਜੀਬ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਖਿਝੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਨੇ। ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਔਖੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੱਥ ਧੋਂਦੇ ਹਨ। ਲਾਈਟ ਆਫ਼ ਕਰਨ ਬਾਅਦ ਸਵਿੱਚ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚੈੱਕ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਤਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਠ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਆ। ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲੱਗੇ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਕਈ ਵਾਰ।

ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਨ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਸਿੰਮੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਪਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਰਾਜਨ ਕੋਲ ਵਿਖਾਵਾਂਗੇ। ਉਹ ਬਰੇਨ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਹਨ। ਉਹ ਹੁਣ ਕੌਂਸਲਿੰਗ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ ਪਰ ਸਿੰਮੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਉਹ ਟਰੀਟਮੈਂਟ ਲੈਣ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਮੈਂ ਲੱਭ ਲਵਾਂਗਾ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿੰਮੂ ਚਲੀ ਗਈ।

**