ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਿਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਬੇਟੀ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹਾਂ ਹੈ। 18 ਸਾਲ ਦੀ। ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਦੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਓ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਬੈਠਾਓ। ਹੱਥ 'ਚ ਮਦਿਰਾ ਦੀ ਬੋਤਲ ਫੜੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਾਫ਼ੀ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਤੇ ਗੇੜੇ ਦਿਓ।
ਰਾਜੇ ਨੇ ਫਿਰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਪਜਸ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਪਾਪ ਘਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕਹਿਣਗੇ। ਇਹ ਕਰਨ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਣਾ।
ਰਾਜਾ ਵਾਪਸ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਹੁਣ ਸੌਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਦਾ। ਕਈ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹਿਣ ਬਾਅਦ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਧੂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਘੋੜੇ ਉੱਪਰ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਬਿਠਾਈ, ਹੱਥ 'ਚ ਮਦਿਰਾ ਦੀ ਬੋਤਲ ਫੜ੍ਹੀ ਤੇ ਪੂਰੇ ਰਾਜ 'ਚ ਚੱਕਰ ਲਗਾਇਆ। ਲੋਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਕਾਫ਼ੀ ਕੁਝ ਬੁਰਾ-ਭਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਰਨ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜ਼ੀਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ। ਆਪਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਫੇਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤੈ ਨਾ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ? ਵਜ਼ੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹਾਂਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ। ਰਾਜਾ ਤੇ ਵਜ਼ੀਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਿਪਾਰੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਸਾਧੂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਸਾਧੂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਸ ਪਾਸ ਵੇਖਿਆ। ਓਥੋਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹ ਢੇਰ ਗਾਇਬ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਰਾਜਨ ਤੈਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਮਿਲ ਗਈ। ਇਸ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੀ ਥਾਂ ਓਸ ਤਕਲੀਫ ਨੇ ਲੈ ਲਈ। ਵੇਖ ਢੇਰ ਲੁਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੋ ਇਹ ਅੱਜ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ :
