ਕਰੇ, ਪ੍ਰੀਤੂ ਤੇ ਨੂਰਾਂ ਦੋਵੇਂ ਬਾਬੇ ਇਲਮਦੀਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਣ। ਬਾਬਾ ਆਖੋ ਲੈ ਪਿਆਰਿਆ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੀ ਅਮਾਨਤ ਹਨ। ਸੰਭਾਲ ਆਪਣਾ ਘਰ। ਫੇਰ ਕਿੰਨੀ ਮੌਜ ਬਣੇ। ਪਰ ਜਸਬੀਰ। ਨੂਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਸਬੀਰ ਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਕੀ ਵਾਪਰੇ। ਤੇ ਨੂਰਾਂ ਈ 'ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਸਮਝੇ। ਨੂਰਾਂ ਦੇ ਅੱਖੀਓਂ ਓਹਲੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਈ ਮੈਂ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਕਰੌਣ ਦੀ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਓਦੋਂ ਈ ਸੀ, ਜੇ ਮੈਂ ਨੂਰਾਂ ਦੇ ਆਖੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ। ਫੇਰ ਜਸਬੀਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਵਾਲ ਈ ਪੈਦਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ... ਯਾਰ ਹੁਣ ਕੀ ਬਣਦਾ? ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮਿਲਟਰੀ ਔਂਦੀ ਤੇ ਨੂਰਾਂ ਨੂੰ ਮੱਲੋ ਮੱਲੀ ਲੈ ਜਾਂਦੀ। ਵੇਖਾਂ, ਦੋ-ਦੋ, ਚਾਰ-ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਵਸਦੀਆਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਟਰੀ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਏ। ਜ਼ਨਾਨੀ ਭਾਵੇਂ ਮੰਨੇ ਭਾਵੇਂ ਨਾ, ਮਿਲਟਰੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਏ। ਕੋਈ ਗਵਾਂਢ ਠਾਣੇ ਸ਼ਕੈਤ ਜਾ ਕਰਦਾ ਏ, ਕਿ ਫਲਾਨੇ ਦੇ ਘਰ ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਏਂ। ਤੇ ਹਾਕਮ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛ ਪੜਤਾਲ ਦੇ ਉਹਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਭੇਜ ਦੇਂਦੇ ਨੇ। ਓਦੋਂ ਮੈਂ ਲੈ ਔਦਾ, ਤਾਂ ਨੂਰਾਂ ਹੁਣ ਮੈਥੋਂ ਵਿਛੜ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਕੀ ਝਮੇਲਾ ਏ। ਕੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਪਾਪ ਹੈ ? ਬਾਬਾ ਇਲਮਦੀਨ ਤਾਂ ਆਹੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ : ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ੁਦਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਲੱਗਾ ਸੀ ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਖ਼ੁਦਾ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਏ। ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਇਸ਼ਕ ਨਾ ਸੱਜਲਿਆ। ਓਧਰ ਨੂਰਾਂ ਸੜਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਏਧਰ ਮੈਂ ਸੜਦਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਧੁਖਦੀ ਦਾ ਸੇਕ ਵਿਚਾਰੀ ਜਸਬੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇਗਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੱਗ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੋਵੇ। ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇ। ਧਰਮ ? ਮਜ਼੍ਹਬ? ਜਾਂ ਮਜ੍ਹਬ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਪੁਆੜੇ ਪੌਣ ਵਾਲੇ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ? ਬਣ ਗਿਆ ਪਾਕਿਸਤਾਨ। ਯਾਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਯਾਰ ਵਿਛੜ ਗਏ, ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਭਰਾ ਵਿਛੜ ਗਏ। ਭਲਾ ਮੈਂ ਤੇ ਨੂਰਾਂ ਚੋਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ। ਭਾਵੇਂ ਰੱਬ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੀ। ਰੱਬ ਨੂੰ ਜ਼ਾਮਨ ਰੱਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਪਾਕ ਸਾਫ਼ ਰਹੇ ਸਾਂ, ਫੇਰ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਸੀ। ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲ ਗਈ। ਪਰ ਪ੍ਰੀਤੂ ਦਾ ਕੀ ਗੁਨਾਹ ਸੀ ? ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋੜਾ ਕਿਉਂ ਪੈ ਗਿਆ ? ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪ੍ਰੀਤੂ। ਖਵਰੇ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤੂ ਐਸ ਵੇਲੇ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਕੀ-ਕੀ ਬੀਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪ੍ਰੀਤੂ ਲੱਭ ਪਵੇ। ਹੇ ਗੁਰੂ ਸੱਚਿਆ। ਪ੍ਰੀਤੂ ਲੱਭ ਪਵੇ। ਫੇਰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਗ਼ਮ ਅੱਧਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤੂ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲ ਪਵੇ।

"ਕਿਉਂ ਭਈ। ਹੁਡਿਆਰੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਖਲੋਣਾ ਏਂ ?" ਅਗਲੇ ਟਰੱਕ ਤੋਂ ਹੌਲਦਾਰ ਦੀ ਗੂੰਜਵੀਂ ਵਾਜ ਆਈ।

"ਹਾਂ ਜੀ।" ਪਿਛਲੇ ਟਰੱਕ ਤੋਂ ਦੋ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਕੱਠੀ ਵਾਜ ਆਈ