ਅਤੇ ਚਿੜੀਆਂ ਤਾਈਂ ਬਾਜ।
ਕਰ ਮਾਲਾ ਖੰਡਾ ਇੱਕ ਥਾਂ
ਉਸ ਦਿੱਤਾ ਬਦਲ ਰਵਾਜ।
ਉਸ ਹੱਥੀਂ ਧਨੁਖ ਉਠਾ ਲਿਆ
ਸੀ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਇਹੋ ਇਲਾਜ।
ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਸੰਗ ਟਕਰਾ ਗਿਆ
'ਗੁਰੂ ਫਤਹਿ' ਦੀ ਦੇ ਆਵਾਜ਼।
ਉਸ ਮੌਤ ਵਿਆਹੁਣ ਵਾਸਤੇ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਰਚਿਆ ਕਾਜ।
ਦੋ ਜੂਝੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕੌਰ ਦੇ
ਰੱਖ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਲਾਜ।
ਦੋ ਵਿੱਚ ਖੂਨੀ ਸਰਹਿੰਦ ਦੇ
ਗਏ ਨੀਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਰਾਜ।
ਗੁਰੂ ਦੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਬੰਸ ਦੀ
ਗਿਆ ਪੰਥ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਸਾਜ।
ਜੋ ਮਾਨਣ ਮਰਨ 'ਪਿਆਰਿਆ'
ਸਿਰ ਉਹਨਾਂ ਸੁਹੰਦੇ ਤਾਜ।
ਓ, ਜੱਟਾ ਪਿਆਰਿਆ-ਆ।"
ਮਨਮੋਹਣੀ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਆਵਾਜ਼। ਸਾਰੀ ਸੰਗਤ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਭੂਮ ਉਠੀ। ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਲੰਮੀ ਹੇਕ ਵਿੱਚ ਸੁਰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਕੇ ਬਹਿ ਗਿਆ। ਸਾਮ੍ਹਣਿਓਂ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕੇ ਵਾਰ ਕੋਈ ਵਾਜਾਂ ਆਈਆਂ :
"ਸ਼ਹੀਦ ਕੇਵਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਵਾਰ।"
"ਨੀਫਾ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕੇਵਲ ਸਿੰਘ ਦੀ।"
"ਸਕੱਤਰ ਸਾਹਿਬ। ਇਹਨੂੰ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਹੋਰ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਮਿੰਟ।"
"ਸਾਰੀ ਸੰਗਤ ਦੀ ਮੰਗ ਏ ਜੀ! ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਹੋਰ।"
ਸਟੇਜ ਸਕੱਤਰ ਨੇ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਖਲਾ ਕਰਕੇ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਸੰਗਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸੰਗਤ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ. ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਪਾਸ ਬੇਨਤੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਹੀਦ ਕੇਵਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਵਾਰ ਸੁਨਾਉਣ। ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਮਿੰਟ।"
