ਉਹ ਹਿੱਕਾਂ ਅੰਦਰ ਮਾਰਦੇ

ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖਾਣ

ਉਹ ਪੂਰ ਖਪਾ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ

ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਵਾਰਨ ਜਾਨ

ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਪਾ ਗਏ

ਕੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਮਰਦ ਜਵਾਨ

ਸਿੰਘ ਕੱਲ੍ਹਾ ਸਵਾ ਲੱਖ ਸੂਰਮਾ

ਗੁਰੂ ਦਸਵੇਂ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ

ਜਦ ਗੋਲੀ ਸਿੱਕਾ ਮੁੱਕਿਆ

ਉਸ ਲਈ ਸੰਗੀਨ ਸੀ ਤਾਨ

ਉਹ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਪਿਆ

ਉਸ ਢਾਹ ਲਏ ਅੱਠ ਜਵਾਨ

ਫਿਰ ਦੂਰ ਖਲੋਤੇ ਵੈਰੀਆਂ

ਲਏ ਉਸ ਵੱਲ ਸੇਧ ਨਸ਼ਾਨ

ਉਹਦੀ ਛਾਤੀ ਹੋ ਗਈ ਛਾਨਣੀ

ਮੂੰਹ ਪਰਨੇ ਡਿੱਗਾ ਆਣ

ਇਉਂ ਮਰਦ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਾ ਗਿਆ

ਪਿੱਛੋਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰੇ ਜਹਾਨ

ਓ, ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆ-ਆ।"

ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਖਲੀ ਕਰਕੇ ਬੜੀ ਅਦਾ ਨਾਲ ਪਿਛਾਂਹ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬਹਿ ਗਿਆ। ਸੈਕਟਰੀ ਉਠ ਕੇ ਮਾਈਕ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆ ਖਲਾ।

"ਠੀਕ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਖ਼ਾਤਰ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇਰ ਤੱਕ ਕਰਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਸਟੇਜ ਸਕੱਤਰ ਨੇ ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕਥਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜ੍ਹਤਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ। ਕਿਸੇ ਉਰਦੂ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਦਾ ਕਥਨ ਹੈ

'ਸ਼ਹੀਦੋਂ ਕੀ ਚਿਤਾਓਂ ਪੇਹਿ ਲਗੇਂਗੇ ਹਰ ਬਰਸ ਮੇਲੇ,

ਵਤਨ ਪੇਹਿ ਮਿਟਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕਾ ਯਹੀ ਬਾਕੀ ਨਿਸ਼ਾਂ ਹੋਗਾ।"

ਸੋ ਅੱਜ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੌਮ ਭੁਲਾਵੇਗੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਜੀ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਵਧੇਰੇ ਚਿਰ ਖਲੋਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਹੁਣ ਗਿਆਨੀ