ਵਾਲੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਕੱਟ ਦੇਵਾਂਗੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਖੇਮਕਰਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਗੇਡ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮੇਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੇ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਸਾਰਾ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਾਡੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸੁਲ੍ਹਾ-ਮੰਨਣੀ ਪਵੇਗੀ।
"ਹਾਂ, ਬੇਵਕਤ ਜ਼ਰੂਰਤ ਚੀਨ ਵੀ ਭਾਰਤ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇਗਾ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਅਮਰੀਕਾ, ਬਰਤਾਨੀਆ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਤੇ ਕੁਛ ਹੋਰ ਮੁਸਲਮ ਮੁਲਕਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਯਕੀਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਖ਼ਿਆਲ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵਰਗਾ ਨਾਦਰ ਮੌਕਾ ਸਾਨੂੰ ਫੇਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।"
ਭੁੱਟੋ ਧੜੇ ਦੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀਆਂ ਦੇ ਫਲ, ਅੰਤ ਐਨੇ ਜ਼ੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਓਹਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਭੁੱਟੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਪਹਿਲੀ ਅਗਸਤ ਤੋਂ ਚਾਰ ਅਗਸਤ ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੁਟੇਰੇ ਭਾਰਤੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਏ।
੯.
"ਥਾਣੇ-ਬਾਣੇਦਾਰ ਸੈਹਬ। ਕਬੇਲੀ।" 'ਤਨ ਮਰਗ' ਤੇ ਥਾਨੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦਿਆਂ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਗਭਰੂ ਨੇ ਘਬਰਾਈ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।
"ਕਿਥੇ ਨੇ ਕਬਾਇਲੀ ਉਇ।" ਕੁਰਸੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਢੋਹ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠੇ ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੇ ਚੁਸਤੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧਿਆਂ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ।
"ਸਰ-ਸਰਕਾਰ! ਜ.. ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ" ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗਭਰੂ ਨੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਸਿੱਧਿਆਂ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ।
"ਬਹਿ ਜਾਹ। ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਦੱਸ। ਪਾਣੀ ਪਿਆ ਇਹਨੂੰ।" ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹੁਕਮ ਪੁਲਸੀ ਰੁਹਬ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ।
"ਹਜ਼ੂਰ! ਸ਼ਰਬਤ ਨਾ ਪਿਲਾਵਾਂ ? ਰੂਹ ਅਫਜ਼ਾ ਦਿਲ ਨਿਵਾ ਮੁਹਾਫ਼ਜ਼ੇ ਏਜਾ ਮੱਕਵੀ ਖ਼ਿਜ਼ਾ।" ਮੁਨਸ਼ੀ ਮੁਹੱਰਰ ਨੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਚਾਉਂਦਿਆਂ ਖ਼ਾਸ ਅਦਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਹਰ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਚਿੱਥ ਚਿੱਥ ਕੇ ਮੂੰਹੋਂ ਕੱਢਣਾ ਉਹਦੀ ਆਦਤ ਸੀ।
"ਬਹਿ ਜਾ, ਬਹਿ ਜਾ।" ਥਾਣੇਦਾਰ ਨੇ ਹੱਥ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਸੰਗਦਾ ਝਿਜਕਦਾ ਗੱਭਰੂ ਸਾਹਮਣੇ ਪਏ ਬੈਂਚ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
