ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੀ ਸਨ। ਇਉਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਈ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਜ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਫੌਜ਼  ਨੇ ਲੋਕਲ ਵਸੋਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ: 'ਤੇ ਫੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਰਗਿਲ, ਟਿੱਬਵਾਲ, ਉੜੀ ਤੇ ਪੁਣਛ ਸੈਕਟਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫ਼ੌਜ ਤੋਂ ਕਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਟਿਕਾਣੇ ਖੋਹ ਲਏ। ਹਾਜੀ ਪੀਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੇ ਸਾਡੀ ਫ਼ੌਜ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦਾ ਸਿੱਕਾ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।"

"ਮਖ : ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੇ ਹੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਕਿ।" ਅਮਲੀ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹੁਤਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।

"ਮੁੱਕਦੀ ਗੱਲ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਉਖੜ ਗਏ ਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਖਿੱਝ ਕੇ ਅਯੂਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਸੈਕਟਰ ਉੱਤੇ ਲਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹੱਦ ਟੱਪ ਕੇ ਇਹ ਹੱਲਾ ਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਸੀ - ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਲੜਾਈ। ਪੂਰੇ ਗੇਡ ਨਾਲ ਧਾਵਾ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਸੌ ਟੈਂਕ ਵਰਤਿਆ। ਸੋ ਵਿਚੋਂ ਤਰ ਕੇਵਲ ਪੈਂਟਨ ਟੈਂਕ ਸਨ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਸੀ, ਕਿ ਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਗਲਤ ਸਾਬਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਡੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਰਾਂ ਟੈਂਕ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।"

"ਉਹ ਕਿਵੇਂ ?" ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਭਾਊ ਨੇ ਬੜੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।

"ਇਹ ਵੀ ਇਕ ਅਨੋਖੀ ਤੇ ਬੇ-ਮਿਸਾਲ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਏ। ਜਾਣਦੇ , ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਲ ਕਰਦਾ ਏ ਉਹ ਕੁਝ ਇਲਾਕਾ ਤਾਂ ਮੱਲ ਈ ਲੈਂਦਾ ਏ ਨਾ।"

"ਤਾਹੀਏਂ ਤਾਂ ਆਖੀਦਾ ਏ ਪਹਿਲ ਸਾਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ।" ਅਮਲੀ ਨੂੰ ਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਅਫ਼ਸੋਸ ਸੀ ਕਿ ਭਾਰਤ ਨੇ ਓਥੇ ਪਹਿਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।

“ਖ਼ੈਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫ਼ੌਜ ਪੈਂਦੀ ਸੱਟੇ ਛੇ ਸੱਤ ਮੀਲ ਸਾਡੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਗੇ ਵੱਧ ਆਈ। ਓਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸੈਕੰਡ ਸਿੱਖ ਲਾਈਟ ਇਨਫੈਂਟਰੀ । ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਛਪਿਆ ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਜ਼ਬਾਨੀ ਸੁਣਿਆ ਏਂ ਲਹੂ  ੱਚ ਚੰਗਿਆੜੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਏ। ਸਾਡੇ ਕੁਛ ਫ਼ੌਜੀ ਗਭਰੂਆਂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਲ ਬੰਬ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਟੈਂਕਾਂ ਥੱਲੇ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਡੀਆਂ ਤਾਂ ਚੂਰਾ ਹੋ ਗਈਆਂ ਪਰ ਵੈਰੀ ਦੇ ਕਈ ਟੈਂਕ ਬੰਬ ਫਟਣ ਨਾਲ ਹਵਾ ਚ ਉਡ ਗਏ।"