"ਬੱਲੇ ਉਇ ਸੂਰਮਿਓ।"

"ਰੱਖ ਵਖਾਈ ਜੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ।"

"ਧੰਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੇ।"

"ਊਂ, ਜੰਮਣਾ ਵੀ ਏਹੋ ਜੇਹੇ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਈ ਹੁੰਦਾ ਏ ਕਿ।"

ਇਕੋ ਵਾਰ ਸਰੋਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ 'ਵਾਜ਼ਾਂ ਆਈਆਂ। ਸਾਰੇ ਇਉਂ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਬਹਾਦਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨਾਮਾ ਉਹਨਾਂ ਆਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।

"ਉਹਨਾਂ ਸਿਰਲੱਥ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਏਸ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਡੱਕਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫ਼ੌਜ ਇਕ ਵਾਰ ਅਖਨੂਰ ਵਾਲੀ ਸੜਕ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਤਾਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਓਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਨ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਛੋਟੇ ਜਹਾਜ਼ ਨੈੱਟ। ਉਹਨਾਂ ਜਾਂਦਿਆਂ ਐਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਮਾਰੇ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਟੈਂਕ ਬੰਬਾਂ ਨਾਲ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ। ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਰੀ ਦੇ ਕੁੱਲ ਤੇਰਾਂ ਟੈਂਕ ਤਬਾਹ ਹੋਏ। ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਹੈ।"

"ਤੇ ਭਾਊ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ?" ਲਛਮਣ ਨੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਸਤੇ ਸਵਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

"ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਨੇ ਸਿਵਲ ਆਬਾਦੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਛੰਭ ਤੇ ਅਖਨੂਰ ਦੇ ਸੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀਆਂ ਇਕ ਚੰਗਾ ਕਸਬਾ ਹੈ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਮਸੀਤ ਵਿੱਚ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਜਹਾਜ਼ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੰਬੇ ਮਾਰੇ। ਮਸੀਤ ਦਾ ਇਕ ਪਾਸਾ ਢਹਿ ਗਿਆ ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।"

"ਉ ਤੁਹਾਡਾ ਬੇੜਾ ਗਰਕ।" ਪਿੱਛੋਂ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੀ 'ਵਾਜ਼ ਆਈ। "ਅਜੇ ਆਹੰਦੇ ਨੇ ਅਸੀਂ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੇ ਖ਼ੈਰ ਖ਼ਾਹ ਆਂ।"

"ਏਸ ਮਸੀਤ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਹਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਇਹ ਬਦਨੁਮਾ ਦਾਗ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਪਾਕੀ ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਫੇਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਟੈਂਕਾਂ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਹੋਏ ਐਫ 86 ਸੈਬਰ ਜੈੱਟ (F- 86 Sabre Jet) ਤੇ ਐਫ -104 ਸੁਪਰਸੋਨਿਕ ਸਟਾਰਫਾਈਟਰ (F-104 Super- sonic Starfighters) ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਨ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਜਹਾਜ਼ (Gnat) ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਖ਼ਾਨੇ ਦੇ ਬਣ ਹੋਏ।"