ਕਹਿਰ ਢਾਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹਦੀ ਮਾਰ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਕੁਛ ਸਮੇਂ ਵਾਸਤੇ ਭਾਰਤੀ ਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਰੁਕ ਗਿਆ।

"ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਬੱਤੀ ਸਾਲਾ ਜਵਾਨ ਸੂਬੇਦਾਰ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਤੋਪ ਵੱਲ ਵਧਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵੱਲ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਚੱਕਰ ਕੱਟ ਕੇ ਉਹ ਤੋਪ ਦੇ ਐਨ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਤਕ ਉਹਨੂੰ ਇਕ ਘੰਟਾ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘਿਸਰਦਿਆਂ ਘਿਸਰਦਿਆਂ ਉਹ ਕਾਹਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਇਕੋ ਵਾਰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਤੋਪ ਉੱਤੇ ਹੈਂਡ ਗਰਨੇਡ ਮਾਰਿਆ। ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਫਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਕੁਛ ਸੈਕੰਡਾਂ ਬਾਅਦ ਗਰਨੇਡ ਫਟਣ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧਮਾਕਾ ਪਿਆ। ਨਾਲ ਹੀ ਤੋਪ ਦੇ ਅਮਲੇ ਵਿਚੋਂ ਕੁਛ ਹਾਏ.. ਮਾਰੇ ਗਏ ਦੀਆਂ 'ਵਾਜ਼ਾਂ ਆਈਆਂ। ਸੂਬੇਦਾਰ ਨੇ ਇਕ ਗਰਨੇਡ ਹੋਰ ਪਹਿਲੇ ਟਿਕਾਣੇ ਉੱਤੇ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੋਪ ਸਦਾ ਵਾਸਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ। ਉਹਦਾ ਅਮਲਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਸੂਬੇਦਾਰ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਟਿਕਾਣੇ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਠ ਕੇ ਤੋਪ ਵਲ ਵਧਣ ਹੀ ਲੱਗਾ ਸੀ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸਿਓਂ ਕਈ ਗੋਲੀਆਂ ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਧਸ ਗਈਆਂ।

“ਹੱਛਾ ਇਸ ਪਾਸੇ ਵੀ ਹੈਗੋ ਓ।" ਸੂਬੇਦਾਰ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੁਰਰਾਇਆ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਝਪਟਿਆ। ਥੋੜੀ ਵਿੱਥ ਉੱਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨਗੰਨ ਅੱਗ ਉਗਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਕ ਦੋ ਗਿੱਠ। ਤੀਸਰਾ ਗਰਨੇਡ ਸ. ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਟਿਕਾਣੇ 'ਤੇ ਲੱਗਾ। ਤੋਪ ਵੀ ਤੇ ਮਸ਼ੀਨਗੰਨ ਵੀ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ।

"ਮਾਰ ਲਿਆ। ਫਤਹਿ ਫਤਹਿ।" ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੂਬੇਦਾਰ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਮੂੰਹ ਭਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਹਦਾ ਮੂੰਹ ਓਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਲ ਸੀ। ਆਖ਼ਰੀ ਸਵਾਸ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹ ਕੌਮੀ ਸ਼ਹੀਦ ਸਦਾ ਵਾਸਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਹੁਣ ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ।

ਇਕ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਬੰਕਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੀਹ ਸਾਲਾ ਜਵਾਨ ਹੌਲਦਾਰ ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪੀਂਘਦਾ ਪੀਂਘਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਬੰਕਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਫ਼ਾਇਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਮਘੇਰੇ ਵਿਚਦੀ ਉਹਨੇ ਗਰਨੇਡ ਅੰਦਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਦੇ ਫਟਣ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਪੰਜ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਜਵਾਨ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਹੌਲਦਾਰ ਅਜਮੇਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬੰਕਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।