ਦੁਨੀਆ ਉਹਨੂੰ ਜਿਊਣ ਦੇਂਦੀ ਏ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਠੀਕ ਕਿਹਾ ਏ :

"ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦੀ

ਇਹ ਪਿੜ ਹੈ ਸ਼ਾਹ-ਅਸਵਾਰਾਂ ਦਾ

ਮੁਸਾਵਿ ਹਸਤੀ ਦੀ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਵਿਚ

ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਬਚ ਕੇ ਰਹਿਣਾ

ਅਸੀਰ ਕਰ, ਯਾ ਅਸੀਰ ਹੋ ਜਾ

ਸ਼ਕਾਰ ਕਰ ਯਾ ਸ਼ਕਾਰ ਹੋ ਜਾ।"

"ਵਾਹ। ਕਿਆ ਕਿਹਾ ਹੈ।" ਹੌਲਦਾਰ ਬੇਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਝੂਮਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।

"ਮੁੱਕਦੀ ਗੱਲ।" ਕਾਮਰੇਡ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਧੱਫਾ ਮਾਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਅਣਖ ਨਾਲ ਜਿਉਣ ਵਾਸਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।"

"ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹਦਾ ਭੁਲੇਖਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਣਾ ਏ।" ਬੇਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਛਾਤੀ ਫੁਲਾ ਕੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।

"ਹੋ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਦੇ ਚਲਾਕ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਜਾਣ ਦੇਂਦੇ। ਇਕ ਪਾਸਿਓਂ ਚੀਨ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਏ। ਅਖੇ : ਚੜ੍ਹ ਜਾ ਬੱਚਾ ਸੂਲੀ ਰੱਬ ਭਲੀ ਕਰੇਗਾ। ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓਂ ਬਰਤਾਨੀਆ ਚੁਆਤੀਆਂ ਲਾ ਰਿਹਾ ਏ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਧਾੜਵੀ ਭੇਜ ਕੇ ਅਮਨ ਭੰਗ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਬਰਤਾਨੀਆ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ। ਪੂਰੇ ਬਰਗੇਡ ਨਾਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਛੰਭ ਉੱਤੇ ਧਾਵਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਬਰਤਾਨੀਆ ਨੇ ਫੇਰ ਵੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਪਰ ਛੇ ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਅਸਾਂ ਲਾਹੌਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦਾ ਵਜ਼ੀਰ ਆਜ਼ਮ ਮਿਸਟਰ ਵਿਲਸਨ ਪਿੱਟ ਉੱਠਿਆ। ਉਹਨੇ ਬਿਆਨ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਏ।"

"ਓਹਾ ਗੱਲ ਕਿ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਦਾ ਛਤੀਰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਔਂਦਾ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਤੀਲਾ ਦਿਸ ਪੈਂਦਾ ਏ।"

"ਹੌਲਦਾਰ ਸਾਹਬ।" ਕਾਮਰੇਡ ਨੇ ਹੌਲਦਾਰ ਬੋਲਾ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਤਕਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਦੇਣਾ ਕਿ ਕਿਤੇ ਉਹ ਲੜਾਈ ਤੋ ਭੈੜਾ ਨਾ ਪੈ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਇਹ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਾਰਤੀ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਹ ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਕੇ ਮਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚੀਨ ਵਾਂਗ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਲਲਕਾਰੇ ਮਾਰ