ਹੌਸਲੇ ਦੀ ਦਾਦ ਦਿਹੈ। ਡਿੱਗਦੇ ਡੋਲਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਹਲਵਾਰੇ ਲੈ ਆਇਆ। ਆਪ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਦੋ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹਦਾ ਸਾਰਾ ਲਹੂ ਨੁੱਚੜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਢਹਿ ਪਿਆ ਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਉਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨ ਤੱਕ ਉਹਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਏਹਾ ਖ਼ਿਆਲ ਕਿ ਵੈਰੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤਾਂ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਪੱਤਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਆ ਜਾਣਗੇ।"

"ਕਿਉਂ ? ਭਾਊ। ਇਹਨੂੰ ਆਹੰਦੇ ਈ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ।"

"ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡਾ ਮੁਸਲਮਾਨ ਯੋਧਾ ਹੁਸੈਨ ਵੀ ਆਪਣਾ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਇਆ। ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਛਤਰੀ ਰਾਹੀਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ।"

"ਭਈ ਸਾਡੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬਥੇਰੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਨੇ।"

"ਅਮਲੀਆ! ਏਹਾ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਏ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਜ ਹੈ, ਸੈਕੂਲਰ। ਜਾਂ ਇਉਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਏਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਰਾਜ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ, ਮੁਸਲਮ ਤੇ ਸਿੱਖ ਇਸਾਈ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹਨ। ਰਸਾਲਦਾਰ ਮੇਜਰ ਅਯੂਥ ਖ਼ਾਂ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਟੈਂਕ ਗੋਲਾ ਮਾਰ ਕੇ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗੇ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਾਂਡਰ ਨੂੰ ਰੀਪੋਰਟ ਕਿੰਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਰਸਾਲਦਾਰ ਅਯੂਬ ਖ਼ਾਂ ਨੇ ਫ਼ੀਲਡ ਮਾਰਸ਼ਲ ਅਯੂਬ ਖ਼ਾਂ ਦਾ ਟੈਂਕ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।"

"ਵਾਹ। ਉਧਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸਦਰ ਅਯੂਬ ਖ਼ਾਂ ਤੇ ਏਧਰ ਸਾਡਾ ਬਹਾਦਰ ਰਸਾਲਦਾਰ ਅਯੂਬ ਖ਼ਾਂ। ਵਾਹ ਓ ਸ਼ੇਰਾ।" ਅਮਲੀ ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਝੂਮ ਉੱਠਿਆ।

"ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਧਰਮ-ਯੁੱਧ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ।"

"ਉਹ ਕਿਵੇਂ?" ਲਛਮਣ ਹਰ ਗੱਲ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਦਾ ਆਦੀ ਸੀ।

"ਪਹਿਲੇ ਹੱਲੇ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਸਿਆਲਕੋਟ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੱਕ ਜਾ ਅਪੜੀਆਂ। ਜਰਨੈਲਾਂ ਨੇ ਸਿਆਲਕੋਟ ਸ਼ਹਿਰ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ। ਉਤੋਂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਨਹੀਂ। ਸਾਡੀ ਪਾਲਸੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਫ਼ੌਜੀ