129. ਸਦਕੇ ਮੈਂ ਵੰਞਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ

ਸਦਕੇ ਮੈਂ ਵੰਞਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ,

ਜਿਨਿ ਰਾਹੀਂ ਸੋ ਸਹੁ ਆਇਆ ਹੀ ।1।ਰਹਾਉ।

 

ਪੱਛੀ ਸਟ ਸੱਤਾਂ ਭਰੜਾਂਦੀ,

ਕੱਤਣਿ ਤੋਂ ਚਿਤਿ ਚਾਇਆ ਹੀ ।1।

 

ਦਿਲਿ ਵਿਚਿ ਚਿਣਗ ਉਠੀ ਹੀਰੇ ਦੀ,

ਰਾਂਝਣ ਤਖ਼ਤਿ ਹਜ਼ਾਰਿਓਂ ਪਾਇਆ ਹੀ ।2।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,

ਮਉਲੇ ਦੋਸਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ਹੀ ।3।

 

130. ਸਾਂਈਂ ਬੇਪਰਵਾਹਿ ਮੈਂਡੀ

ਸਾਂਈਂ ਬੇਪਰਵਾਹਿ ਮੈਂਡੀ,

ਲਾਜ ਤੌ ਪਰਿ ਆਈ,

ਚਹੁੰ ਜਣਿਆਂ ਮੇਰੀ ਡੋਲੀ ਚੁੱਕੀ,

ਸਾਹੁਰੜੇ ਪਹੁੰਚਾਈ ।1।ਰਹਾਉ।

 

ਤੰਦੁ ਤੁਟੀ ਅਟੇਰਨੁ ਭੰਨਾ,

ਤਕੁਲੜੇ ਵਲ ਪਾਇਆ,

ਭਉਂਦਿਆਂ ਝਉਂਦਿਆਂ ਛੱਲੀ ਕੱਤੀ,

ਕਾਗੁ ਪਇਆ ਲੈ ਜਾਇਆ ।1।

 

ਰਾਤਿ ਅੰਧੇਰੀ ਗਲੀਏਂ ਚਿੱਕੜੁ,

ਮਿਲਿਆ ਯਾਰ ਸਿਪਾਹੀ,

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਝਦੀ ਆਹੀ ।2।