145. ਤੇਰੇ ਸਹੁ ਰਾਵਣ ਦੀ ਵੇਰਾ

ਤੇਰੇ ਸਹੁ ਰਾਵਣ ਦੀ ਵੇਰਾ,

ਸੁਤੀ ਹੈਂ ਤਾਂ ਜਾਗ,

ਮੋਢੇ ਤੇਰੇ ਦੋਇ ਜਣੇ,

ਲਿਖਦੇ ਨੀ ਆਬ ਸਵਾਬ ।1।ਰਹਾਉ।

 

ਇਹ ਵੇਲਾ ਨ ਲਹਿਸੇਂ ਕੁੜੀਏ,

ਥੀਸੇਂ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਖ਼ਰਾਬ ।1।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਸ਼ਹੁ ਲੇਖਾ ਪੁੱਛਸੀ,

ਦੇਸੇਂ ਤੂੰ ਕਵਣੁ ਜਬਾਬ ।2।

 

146. ਥੋਹੜੀ ਰਹਿ ਗਈਓ ਰਾਤੜੀ

ਥੋਹੜੀ ਰਹਿ ਗਈਓ ਰਾਤੜੀ,

ਸਹੁ ਰਾਵਿਓ ਨਾਹੀਂ ।

ਧੰਨ ਸੋਈ ਸੁਹਾਗਣੀ,

ਜਿਨ ਪੀਆ ਗਲਿ ਬਾਹੀਂ ।ਰਹਾਉ।

 

ਇਕ ਅੰਨ੍ਹੇਰੀ ਕੋਠੜੀ,

ਦੂਜਾ ਦੀਵਾ ਨ ਬਾਤੀ ।

ਬਾਂਹੁ ਪਕੜਿ ਜਮੁ ਲੈ ਚਲੇ,

ਕੋਈ ਸੰਗਿ ਨ ਸਾਥੀ ।1।

 

ਸੁਤੀ ਰਹੀ ਕੁਲਖਣੀ,

ਜਾਗੀ ਵਡਿ ਭਾਗੀ ।

ਜਾਗਨਿ ਕੀ ਬਿਧਿ ਸੋ ਲਹੈ,

ਜਿਸ ਅੰਤਰ ਲਾਗੀ ।2।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਸਹੇਲੀਓ,

ਸਹੁ ਕਿਤ ਬਿਧਿ ਪਈਐ ।

ਕਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬੰਦਗੀ,

ਰੈਣ ਜਾਗ੍ਰਤਿ ਰਹੀਐ ।3।