160. ਵੋ ਯਾਰੁ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਤਿਨਾਂ ਕੱਤਣ ਕੇਹਾ

ਵੋ ਯਾਰੁ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਤਿਨਾਂ ਕੱਤਣ ਕੇਹਾ,

ਅਲਬੇਲੀ ਕਿਉਂ ਕੱਤੇ ।ਰਹਾਉ।

 

ਲੱਗਾ ਇਸ਼ਕ ਚੁੱਕੀ ਮਸਲਾਹਤ,

ਬਿਸਰੀਆਂ ਪੰਜੇ ਸੱਤੇ ।1।

 

ਘਾਇਲੁ ਮਾਇਲੁ ਫਿਰੈ ਦਿਵਾਨੀ,

ਚਰਖੇ ਤੰਦ ਨ ਘੱਤੇ ।2।

 

ਮੇਰੀ ਤੇ ਮਾਹੀ ਦੀ ਪਰੀਤਿ ਚਰੋਕੀ,

ਜਾਂ ਸਿਰੀ ਆਹੇ ਨ ਛੱਤੇ ।3।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,

ਨੈਨ ਸਾਈਂ ਨਾਲਿ ਰੱਤੇ ।4।

 

161. ਵੱਤ ਨ ਆਵਣਾ ਭੋਲੜੀ ਮਾਉ

ਵੱਤ ਨ ਆਵਣਾ ਭੋਲੜੀ ਮਾਉ,

ਏਹੋ ਵਾਰੀ ਤੇ ਏਹੋ ਦਾਉ ।

ਭਲਾ ਕਰੈਂ ਤਾਂ ਭਜਿ ਲੈ ਨਾਉਂ ।ਰਹਾਉ।

 

ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਤਾਂ ਚਾਉ ਘਣਾ,

ਪੁਤ ਪਰਾਏ ਦੇ ਵਸਿ ਪਵਾਂ,

ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਕੇਹੀ ਘੁੱਲੇ ਵਾਉ ।1।

 

ਸੋ ਖੇਡਣੁ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਭਾਗੁ ਮਥੂਰੇ,

ਖੇਡਦਿਆਂ ਲਹਿ ਜਾਨ ਵਿਸੂਰੇ,

ਖੇਡ ਖਿਡੰਦੜੀ ਦਾ ਲਥਾ ਚਾਉ ।2।

 

ਚਉਪੜਿ ਦੇ ਖਾਨੇ ਚਉਰਾਸੀ,

ਜੋ ਪੁੱਗੇ ਸੇ ਚੋਟ ਨ ਖਾਸੀ,

ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਕਿਆ ਪਉਸੀ ਦਾਉ ।3।