ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ ਹ ਕੁਰਬਾਨ ਕੁਰਬਾਨ ਹੋ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੁਰਵਾਕ ਦੀ ਅਸਥਾਈ ਵਾਲੀ ਤੁਕ ਅੰਦਰਿ ਤਾਕੀਦੀ ਹੁਕਮ ਹੈ ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਤਾਈਂ ਸੰਬੋਧਨ ਹੋਇਆ ਵਿਆ ਕਿ ਹੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸੰਤਹੁ ! ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖੋ ਸੰਤਹੁ ਭਾਈਹ ! ਬਸ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਰੋਲ ਹਰੀ ਜਸ ਹੀ ਆਪਣੀ ਕੰਨੀਂ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਸੁਣੀ ਜਾਓ। ਇਸ ਹਰਿ ਜਸ ਦਾ ਇਸ ਬਿਧਿ ਸੁਣਨਾ ਹੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਦਾ ਵਾਸਤਵੀ ਸੁਣਨਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਨਿਰੋਲ ਕਥਾ ਦੇ ਇਕ ਨਿਮਖ ਪਲ ਪਾਠ ਭੀ ਸੁਣੇ ਦਾ ਫਲ ਬੜਾ ਅਗਾਧ ਬੋਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਕਮਾਤੇ ਬੱਜਰ ਪਾਪ ਲਹਿ ਜਾਦੇ ਹਨ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਸੱਚੀ ਹਰੀ ਕਥਾ ਦੇ ਸੁਣਨ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰਤਾਪ ਹੈ । ਕੱਚੀ, ਕੱਚੀ-ਪਿੱਟੀ ਬਰੜ ਬਾਣੀ ਵਾਲੀ ਅਲਪੱਗ ਮਨੁਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੋਂ ਬਰੜੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦਾ ਕੱਖ ਭੀ ਸੁਬੇਹਤਾ ਨਹੀਂ । ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਿ ਕਥਾ ਕਹਿਣਾ ਹੀ ਅਨਉਚਿੱਤ ਹੈ।

ਗੁਰਸਿਖ ਮੀਤ ਚਲਹੁ ਗੁਰ ਚਾਲੀ ॥

ਜੋ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਸੋਈ ਭਲ ਮਾਨਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਨਿਰਾਲੀ ॥੧॥ਰਹਾਉ॥੪॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮ: ੪, ਪੰਨਾ ੬੬੭

ਇਸ ਗੁਰ-ਵਾਕ ਵਿਖੇ "ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਨਿਰਾਲੀ ਸਾਫ਼ ਅੱਖਰਾ ਵਿਚਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਘਰ ਦੀ ਕਥਾ ਗੁਰਮਤਿ ਅਨੁਸਾਰੀ ਕਥਾ ਆਨ ਕਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਨਿਰਾਲੀ ਹੈ । ਹਰ ਹਰ ਨਾਮ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਮ ਬਾਰੰਬਾਰ ਜਪਣਾ ਹੀ ਹੈ । ਇਸ ਭਾਵ ਨੂੰ ਅਕਲੋਰ ਗੁਰ ਵਾਕ ਖੂਬ ਦ੍ਰਿੜਾਉਂਦੇ ਹਨ:-

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਜਪਹੁ ਹਰਿ ਜਪਣਾ ਹਰਿ ਸੰਤੁ ਚਲ ਹਰਿ ਨਾਲੀ॥

ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਸੇ ਹਰਿ ਹੋਏ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਕੋਲ ਕੇਲਾਲੀ ॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਨੁ ਜਪਿ ਲੋਚ ਲੁਚਾਨੀ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਬਨਵਾਲੀ ॥੪॥੪॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮ. ੪, ਪੰਨਾ ੬੬੭-੬੮

ਏਹਨਾਂ ਗੁਰਵਾਕਾਂ ਦਾ ਭਾਵ ਸਾਫ਼ ਦਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਮ ਦਾ ਜਪੀ ਜਾਣਾ ਹੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ । ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਮਨ-ਘੜਤ ਕਥਾ ਕਰਨੀ ਕਈ ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਪੂਜਣ ਸਭਿ ਆਵਹਿ ਸਭਿ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਊਤਮ ਬਾਨੀ ॥

ਗਾਵਿਆ ਸੁਣਿਆ ਤਿਨ अ ਹਰਿ ਥਾਇ ਪਾਵੈ,

ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਆਗਿਆ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨੀ॥੧॥

ਬੋਲਹੁ ਭਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਹਰਿ ਭਵਜਲ ਤੀਰਥਿ ॥