ਹਰਿ ਦਰਿ ਤਿਨ ਕੀ ਉਤਮ ਬਾਤ ਹੈ ਸੰਤਹੁ ਹਰਿ ਕਥਾ ਜਿਨ ਜਨਹੁ ਜਾਨੀ ॥

॥ਰਹਾਉ॥੧੧॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮ: ੪, ਪੰਨਾ ੬੬੯

ਇਸ ਗੁਰਵਾਕ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਸਿਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਕਰਤਾਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਪੁਜਾਰੀ ਜਨ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਪਰਸਪਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਗਾਵੰਦੇ ਹਨ। ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਗਾਵਣਾ, ਕੀਰਤਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਗਾਵਿਆ ਸੁਣਿਆ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੀ ਪਰਵਾਣ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਕਰਨ ਦੇ ਉਤਮ ਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਿਧਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਕੇ ਮੰਨੀ ਹੈ । ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਕੇ ਸੇਈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਿਰੋਲ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਨਿਰਬਾਣ ਪਾਠ ਦੀ ਕਥਾ ਜਾਂ ਅਖੰਡ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਅਗਲੀ ਅਸਥਾਈ ਦੀ ਤੁਕ ਵਿਖੇ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਪੂਰਬਕ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਤਾਈਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੋ ਗੁਰ-ਸਿੱਖ ਭਾਈਓ ! ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਮ ਹੀ ਜਪੋ ਅਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਹੀ ਕਰੋ । ਇਸ ਬਿਧਿ ਦੀ ਪਾਠ ਸੇਵਾ ਰੂਪੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਕੀਰਤਨ ਵਿਚ ਪਰਵਿਰਤ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸੱਚੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚਿ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ । ਭਵਜਲ ਤੋਂ ਪਾਰ ਉਤਾਰਨ ਲਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਰੂਪੀ ਕਥਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਤੀਰਥ ਹੈ । ਇਸ ਨਿਰੋਲ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਰੂਪੀ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚਿ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਿਆਂ ਹੀ ਕਲਜੁਗੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਾਰ-ਉਤਾਰਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੰਤਹੁ ! ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚਿ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਉਤਮ ਕਰਕੇ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਕਥਾ ਦਾ ਤੱਤ ਭਾਵ ਵਾਸਤਵ ਵਿਚ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਜੈਸੇ ਕਿ ਉਪਰ ਦਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਰਵਰ ਮਹਿ ਹੰਸੁ ਹੰਸ ਮਹਿ ਸਾਗਰੁ ॥ ਅਕਥ ਕਥਾ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਆਦਰੁ ॥੩॥੧॥

ਧਨਾਸਰੀ ਮ: ੧ ਅਸਟ:, ਪੰਨਾ ੬੮੫

ਗੁਰਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਅਥਾਹ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਗੁਰਮੁਖ ਹੰਸਲੇ ਨਾਮ ਦੇ ਰਸੀਏ ਜਨ ਐਸੀਆਂ ਡੁਬਕੀਆਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤਿਨਾ ਹੰਸ ਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚਿ ਸਾਰਾ ਸਰੋਵਰ ਹੀ ਉਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਥਾਹ ਸਰੋਵਰ ਸਾਗਰ ਦੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਹੀ ਅਕੱਥ ਕਥਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਅਕੱਥ ਕਥਾ ਦਾ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸੇਸਟਾ ਭਰਿਆ ਅਦਬ ਗੁਰ-ਬਦਨਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਵਿਦਮਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਅਕੱਥ ਕਥਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਦਰ ਕੀਮਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਗੁਰ-ਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਗੁਰ- ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ । ਗੁਰਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਨਿਰਬਾਣ ਪਾਠ ਕੀਰਤਨ ਅਭਿਆਸ ਕਰੀ ਜਾਣਾ ਹੀ ਅਕੱਥ ਕਥਾ ਦਾ ਵਖਾਨਣਾ ਹੈ।