ਦ੍ਰਿੜਾਉਂਦੀ ਹੈ । ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਨਿਰੋਲ ਕਥਨ ਕੀਰਤਨ ਹਰੀ ਨਾਮ ਅਰਾਧਨ ਹੈ । ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕਿਹੜੀ ਕਥਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ?

ਹਰਿ ਜਨ ਸੰਤ ਮਿਲਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸਹੁ ਮੈ ਭੁਖ ਲਗਾਈ ॥

ਮੇਰੀ ਸਰਧਾ ਪੂਰਿ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤੇ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਦਰਸਨਿ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਜੀਉ ॥੧॥

ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਿ ਬੋਲੀ ਹਰਿ ਬਾਣੀ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਜੈ ਜੀਉ ॥੨॥

ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਸੰਗਤਿ ਪਾਵਹਿ ॥ ਭਾਗਹੀਨ ਭੂਮਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵਹਿ ॥

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਸਤਸੰਗੁ ਨ ਲਡੈ ਬਿਨੁ ਸੰਗਤਿ ਮੈਲੁ ਭਰੀਜੈ ਜੀਉ ॥੩॥

ਮੈ ਆਇ ਮਿਲਹੁ ਜਗਜੀਵਨ ਪਿਆਰੇ ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਦਇਆ ਮਨਿ ਧਾਰੇ ॥

ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਮੀਠਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਜੀਉ ॥੪॥

ਮਾਝ ਮ: ੪, ਪੰਨਾ ੯੫

ਇਸ ਗੁਰ-ਵਾਕ ਦੀ ਨੰਬਰ ਦੋ ਵਾਲੀ ਪੰਗਤੀ ਵਿਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁਕਮ ਹੈ ਕਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਵਿਚਿ ਮਿਲ ਕੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਹਰ ਇਕ ਗੁਰਸਿਖ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ "ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਿ ਬੋਲੀ ਹਰਿ ਬਾਣੀ" । ਇਹੋ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ-ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੀ" ਇਹ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੂਪ ਹੈ । ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਕਥਾ ਕਰਨੀ ਸੁਨਣੀ ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ ! ਇਹ ਹਰਿ ਕਥਾ ਰੂਪ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚਿ ਪਰਸਪਰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀਵੀਦਾ ਹੈ । ਗੁਰਸਿਖ ਸੰਤ ਜਨ ਪਰਸਪਰ ਮਿਲ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਵਦੇ ਹਨ। ਤਾਂ ਹੀ ਤੇ ਇਸ ਗੁਰ-ਵਾਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤੁਕ ਵਿਚਿ "ਹਰਿ ਜਨ ਸੰਤ ਮਿਲਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ'' ਵਾਲਾ ਹੁਕਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ । ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੱਖਾਂ ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਦਾ ਸਤਸੰਗਿ ਵਿਖੇ ਪਰਸਪਰ ਮਿਲ ਕੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਗਾਵਣਾ ਉਚਾਰਨਾ ਅਤੇ ਸਰਵਣ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਦਾ ਕਰਨਾ ਸੁਣਨਾ ਹੈ । ਗੁਰਮਤਿ ਤੱਤ ਕਥਾ ਦਾ ਇਹੀ ਭਾਵ ਹੈ । ਪ੍ਰੰਤੂ ਵਡੇ ਭਾਗਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲਿ ਇਹ ਸਤਸੰਗਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੱਚੀ ਕਥਾ ਭੀ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦੀ ਸਤਸੰਗਤਿ ਵਿਖੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ । "ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਾਣੀ" ਦਾ ਵਾਸਤਵੀ ਭਾਵ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਮ) ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਗੁਰ ਕਥਾ) ਮਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਪਦਾਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਪਦਾਰਥ ਵਿਖੇ ਜੁੜ ਕੇ ਮਨ ਭਿਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਖੇ ਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਅਗਲੇ ਗੁਰਵਾਕ ਅੰਦਰਿ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ਪਰ ਹਰਿ ਜਸ ਨੂੰ ਹੀ